Shri Shri RadhaRamana Jayati Kirtan Lyrics (রামদাস বাবাজী)
দেখা হয়েছে: 0
Bangla Lyrics
শ্রীশ্রীরাধারমণো জয়তি Lyrics
Shri Shri RadhaRamana Jayati Lyrics
শ্রীশ্রীরাধারমণো জয়তি কীর্তন Lyrics
Shri Shri RadhaRamana Jayati Kirtan Lyrics
শ্রীশ্রীরাধারমণো জয়তি
পদকর্তা: রামদাস বাবাজী
রাগ:অজ্ঞাত
তাল:অজ্ঞাত
সংকলন:সুপ্রিয় মিত্র
শ্রীশ্রীরাধারমণো জয়তি Lyrics
শ্রীশ্রীরাধারমণো জয়তি
ভজ নিতাই গৌর রাধে শ্যাম।
জপ হরে কৃষ্ণ হরে রাম।।
শ্রীগুরুপ্রেমানন্দে নিতাই গৌর হরিবোল
ভজ নিতাই গৌর রাধে শ্যাম।
জপ হরে কৃষ্ণ হরে রাম।।
ভজ ভাই রে—নিতাই গৌর রাধে শ্যাম রাধে
জপ,–হরে কৃষ্ণ হরে রাম
ভজ,–নিতাই গৌর রাধে শ্যাম—জপ, –হরে কৃষ্ণ হরে রাম
জপ,–হরে কৃষ্ণ হরে রাম
জপ,–রাম রাম হরে হরে—জপ,–হরে কৃষ্ণ হরে রাম
রমে রামে মনোরমে—জপ,–হরে কৃষ্ণ হরে রাম
[ঝুমুর]
শ্রীরাধারমণ রাম—জপ,–হরে কৃষ্ণ হরে রাম
জপ,–হরে কৃষ্ণ হরে রাম
ওরে ভাই রে,–এই ত’ কলিযুগের মূলমন্ত্র—জপ,–হরে কৃষ্ণ হরে রাম
ঘোর-কলিযুগে,–এই ত’ পরিত্রাণের মূলমন্ত্র—জপ,–হরে কৃষ্ণ হরে রাম
কলি,–যুগোচিত এই নাম-ধর্ম্ম
এ যে,–বেদের নিগূঢ়-মর্ম্ম—কলি,–যুগোচিত এই নাম—ধর্ম্ম
‘‘চারি বেদ, চৌদ্দ শাস্ত্র, আঠার পুরাণ, তন্ত্র,
গীতা-আদি করিয়া মন্থন।’’
এই,–হরে কৃষ্ণ নামের প্রকাশ
জপ,–হরে কৃষ্ণ হরে রাম
এ নাম,–অখিল-রসের ধাম—জপ,–হরে কৃষ্ণ হরে রাম
‘এ নাম,–অখিল-রসের ধাম’—
আমরি,–অভেদ নাম নামী—এ নাম,–অখিল-রসের ধাম
‘আ’মরি অভেদ নাম নামী’—
আ’মরি,–নাম চিন্তামণি কৃষ্ণ –অভেদ নাম নামী
আ’মরি,–নাম চিন্তামণি কৃষ্ণ’—
চৈতন্য-রস-বিগ্রহ—নাম চিন্তামণি কৃষ্ণ
‘অভেদ নাম নামী’—
এ নাম,–অখিল-রসের ধাম—জপ,–হরে কৃষ্ণ হরে রাম
এই,–নাম বই আর সাধন নাই রে
অদ্বয়-ব্রহ্ম নন্দ-নন্দন পেতে—এই,–নাম বই আর সাধন নাই রে
অনাদির আদি গোবিন্দ পেতে—এই—নাম বই আর সাধন নাই রে
সচ্চিদানন্দ-ঘন-মূরতি দেখ্তে—এই,–নাম বই আর সাধন নাই রে
‘সচ্চিদানন্দ-ঘন-মূরতি দেখ্তে’—
নিত্য,–নব-কৈশোর নটবর—সচ্চ্দিানন্দ-ঘন-মূরতি দেখ্তে
আমরি,–গোপবেশ বেণুকর—সচ্চিদানন্দ-ঘন—মূরতি দেখ্তে
এই,–নাম বই আর সাধন নাই রে
পরিপূর্ণ কৃষ্ণ প্রাপ্তি কর্তে—এই,–নাম বই আর সাধন নাই রে
আ’মরি,–সম্বন্ধের বন্ধনে বাঁধতে—এই,–নাম বই আর সাধন নাই রে
আমরি,–সম্বন্ধের বন্ধনে বাঁধ্তে’—
অনাদির আদি শ্রীগোবিন্দে—সম্বন্ধের বন্ধনে বাঁধ্তে
ও সে,–ব্রজবাসীগণের মত—সম্বন্ধের বন্ধনে বাঁধ্তে
পুত্র, সখা, প্রাণপতি—এই,–সম্বন্ধের বন্ধনে বাঁধ্তে
এই,–নাম বই আর সাধন নাই রে
কৃষ্ণ বশ করে অধীন কর্তে—এই,–নাম বই আর সাধন নাই রে
অপরূপ,–নাম-সঙ্গীর্ত্তনের মহিমা
‘‘চৌষট্টি-অঙ্গের শ্রেষ্ঠ নববিধা-ভক্তি। রে !
কৃষ্ণ-প্রেম কৃষ্ণ দিতে ধরে মহাশক্তি।। রে ! !
তার মধ্যে সর্ব্বশ্রেষ্ঠ হরিনাম-সঙ্কীর্ত্তন।’’ রে !
অপরূপ,–নাম-সঙ্কীর্ত্তনের মহিমা
‘‘নাম-সঙ্কীর্ত্তন হইতে পাপ-সংসার-নাশন। রে !
চিত্তশুদ্ধি সর্ব্বভক্তি-সাধন উদ্গম।। রে !!
কৃষ্ণ-প্রেমোদ্গম প্রেমামৃত-আস্বাদন। রে !
কৃষ-প্রাপ্তি সেবামৃত-সমুদ্রে মজ্জ।।’ রে !!
অপরূপ,–নাম-সঙ্কীর্ত্তনের মহিমা
আরে,–‘‘খাইতে শুইতে নাম যথা তথা লয়। রে !
ইথে,–কাল দেশ নিয়ম নাই সর্ব্বসিদ্ধি হয়।।’’ রে ! !
আ’মরি,–পুরে ভাই মনস্কাম
হেলায় শ্রদ্ধায় নিলে নাম—পুরে ভাই মনস্কাম
অপরূপ,–নাম–সঙ্কীর্ত্তনের মহিমা
পাপ হরে আর তাপ হরে
মধুর-হরিনাম-সঙ্কীর্ত্তন—পাপ হরে আর তাপ হরে
পাপ-তাপ সব পলায় দূরে
যদি কেহ,–নাম বল্ব মনে করে—আগেই তার,–পাপ-তাপ সব পলায় দূরে
সূর্য্যোদয়ের পূর্ব্বে,–অন্ধকার-রাশির মত—আগেই তার,–পাপ-তাপ
সব পলায় দূরে
চিত্তদর্পন মার্জ্জন করে
অনাদিকালের,–দুর্ব্বসনা—মালিন্য-পূর্ণ—চিত্তদর্পণ মার্জ্জন করে
চিত্তদর্পণের সম্মার্জ্জনী
মধুর-হরিনাম-সঙ্কীর্ত্তন—চিত্তদর্পণের সম্মার্জ্জনী
চিত্তদর্পণ মার্জ্জন করে
অজ্ঞানতা যায় রে দূরে
মধূর-হরিনাম-সঙ্কীর্ত্তনে—অজ্ঞানতা যায় রে দূরে
যদি বল,–অজ্ঞানতা কারে বলে
শ্রী,–ভাগবত-পুরাণ এই ফুকারি কয়
‘কৃষ্ণ-ভক্তির বাধক যত শুভাশুভ—কর্ম্ম। রে !
সেই হয় জীবের এক অজ্ঞানতম-ধর্ম্ম।। রে !!
অজ্ঞানতমের নাম কহিয়ে কৈতব। রে !
ধর্ম্ম, অর্থ, মোক্ষ, বাঞ্ছা-আদি এই সব।।’’ রে !!
ইহাকেই বলে অজ্ঞানতা
কৃষ্ণ ভজে চতুবর্বর্গ-বাসনা—ইহাকেই বলে অজ্ঞানতা
‘‘তার মধ্যে মোক্ষ-বাঞ্ছা কৈতব প্রধান। রে !
যাহা হইতে কৃষ্ণভক্তি হয় অন্তর্দ্ধান।। রে ! !
এই ত’,–সর্ব্বশ্রেষ্ঠ কপটতা
সে হৃদয়ে কখনও যায় না
যে হৃদয়ে ভুক্তি-মুক্তি-বাসনা-ধৃষ্টা-চণ্ডালিনী থাকে—সে হৃদয়ে কখনও যায় না
শুদ্ধা-সাধবী-ব্রাহ্মাণী ভকতি-দেবী—সে হৃদয়ে কখনও যায় না
শ্রীকৃষ্ণ-ভক্তি লাভ হয় না
ভুক্তি-মুক্তি-বাসনা থাক্তে—শ্রীকৃষ্ণ-ভক্তি লাভ হয় না
এই,–অজ্ঞানতা যায় রে দূরে
ভুক্তি-মুক্তি-বাসনা-রূপ—এই,–অজ্ঞানতা যায় রে দূরে
তারে,–দিলেও সে নেয় না রে
তার,–দুয়ারে গড়াগড়ি যায় রে
চতুবির্বধা-মুক্তি অষ্ট-সিদ্ধি—তার,–দুয়ারে গড়াগড়ি যায় রে
আমায়,–গ্রহণ কর কর বলে—তার,–দুয়ারে গড়াগড়ি যায় রে
সে,–ফিরেও ত’ চায় না রে
হরিনাম-রসে যে মজে—সে,–ফিরেও ত’ চান না রে
কেন বা ফিরে চাইবে বল
‘‘কৃষ্ণদাস-অভিমানে যে আনন্দ-সিন্ধু।
ব্রহ্মানন্দ তার আগে নহে এক-বিন্দু।।’’
তারাই ত’ আদি ব্রহ্মজ্ঞানী
ব্রহ্মার,–মানস-পুত্র সনক-সনাতন-আদি—তারাই ত আদি ব্রহ্মজ্ঞানী
তাদের,–ব্রহ্মাজ্ঞান ছুটে গেল রে
শ্রীকৃষ্ণের—পদস্থিত-চন্দন-তুলসীর গন্ধে—তাদের,–ব্রহ্মজ্ঞান ছুটে গেল রে
তারা,–ভকতিরসে লুব্ধ হল—তাদের,–ব্রহ্মজ্ঞান ছুটে গেল
তাদের,–দাস হতে বাসনা হল—তাদের—ব্রহ্মজ্ঞান ছুটে গেল
তাই বলি,–অরসজ্ঞ-কাক চুষে জ্ঞান-নিম্বফলে। রে !
রসজ্ঞ-কোকিল খায় প্রেমাম্রমুকুলে।। রে !!
বল,–কে লুব্ধ হয় নিম্বফলে
রসাল-আম্রমুকুল পেলে—বল,–কে লুব্ধ হয় নিম্বফলে
তাই বলি,–ভব-মহাদাবাগ্নি নিবর্বাপণ করে
মধুর-হরিনাম-সঙ্কীর্ত্তন—ভব-মহাদাবাগ্নি নিবর্বাপণ করে
ত্রিতাপ-জ্বালা যায় রে দূরে
আধ্যাত্মিক,–আধিদৈবিক, আধিভৌতিক-ত্রিতাপ-জ্বালা যায় রে দূরে
সর্ব্ব-অমঙ্গল হরে
এই,–ভূবন-মঙ্গল-নাম-গানে—সবর্ব-অমঙ্গল হরে
সকল-মঙ্গল উদয় করে
শ্রী,–কৃষ্ণপ্রাপ্তির অনুকূল-সকল-মঙ্গল উদয় করে
শ্রী,–কৃষ্ণপদে উন্মুখ করে
যত,–বহির্ম্মুখ-চিত্তবৃত্তি—শ্রী,–কৃষ্ণপদে উন্মুখ করে
প্রাকৃত,–ভোগ-বাসনা হতে তুলে লয়ে–শ্রী,–কৃষ্ণপদে উন্মুখ করে
শ্রীকৃষ্ণ-অনুশীলন করায়
কায়মনোবাক্য-দ্বারায়—শ্রীকৃষ্ণ-অনুশীলন করায়
সবর্ব-সাধন-শকতি দিয়ে—শ্রীকৃষ্ণ-অনুশীলন করায়
‘সবর্ব-সাধন—সবর্ব-সাধন-শকতি দিয়ে
শ্রীকৃষ্ণ-অনুশীলন করায়
সর্ব্বাত্মাকে স্নিগ্ধ করে
প্রেমামৃত-সিঞ্চন করে—সবর্বাত্মাকে স্নিগ্ধ করে
ভাব-ভূষণে ভূষিত করে
কম্প-অশ্রু-পুলকাদি—ভাব-ভূষণে ভূষিত করে
গোপী-ভাবামৃতে লুব্ধ করে
ভাব-ভূষণে ভূষিত করে—গোপী-ভাবামৃতে লুব্ধ করে
এই,–দেহাভিমান যায় রে দূরে
দারুণ,–সংসার-বন্ধনের একমাত্র কারণ—এই,–দেহাভিমান যায় রে দূরে
রাধাদাসী-অভিমান দেয় রে
এই প্রাকৃত,–দেহাভিমান ঘুচাইয়ে—রাধাদাসী-অভিমান দেয় রে
এই তত্ত্ব জাগায়ে দেয় রে
এক শক্তিমান্ আর সকলি শক্তি—এই তত্ত্ব জাগায়ে দেয় রে
একা,–পুরুষ কৃষ্ণ আর সব প্রকৃতি—এই তত্ত্ব জাগায়ে দেয় রে
শ্রীরাধাকৃষ্ণ প্রাপ্তি করায়
ব্রজে গোপী-দেহ নিয়ে—শ্রীরাধাকৃষ্ণ প্রাপ্তি করায়
[মাতন]
পরিণতি ভোগ করায়
মহারাস-বিলাসের—পরিণতি ভোগ করায়
নামের স্বরূপ গৌরাঙ্গ মিলায়—পরিণতি ভোগ করায়
এই ত’,–নাম-সঙ্কীর্ত্তনের ফলশ্রুতি
নামের স্বরূপ গৌরাঙ্গ প্রাপ্তি—এই ত’,–নাম-সঙ্কীর্ত্তন ফলশ্রুতি
হলেন,–শ্রীকৃষ্ণ চৈতন্যে
অদ্বয়-ব্রহ্ম নন্দনন্দন—হলেন,–শ্রীকৃষ্ণ চৈতন্য
হল,–শ্রীকৃষ্ণের চৈতন্য নাম
রাম, শ্যাম, গৌরাঙ্গ নাম
ত্রেতা, দ্বাপর, কলিযুগে—রাম, শ্যাম, গৌরাঙ্গ নাম
এই,–কলিতে গৌরাঙ্গ নাম
ত্রেতাতে রাম, দ্বাপরে শ্যাম—এই,–কলিতে গৌরাঙ্গ নাম
[মাতন]
মর্য্যাদা, লীলা, প্রেম পুরুষোত্তম—রাম, শ্যাম, গৌরাঙ্গ নাম
[মাতন]
অপরূপ রহস্য ভাই রে
নিগূঢ়-গৌরাঙ্গ-লীলার—অপরূপ রহস্য ভাই রে
চিরকাল প্রতিজ্ঞা ছিল
অনাদির আদি শ্রীগোবিন্দের—চিরকাল প্রতিজ্ঞা ছিল
আমি তারে তৈছে ভজ্ব
যে আমারে যৈছে ভজ্বে—আমি তারে তৈছে ভজ্ব
আমি,–ভজনের প্রতিদান দিব
যে,–আমায় যেমন করে ভজ্বে—আমি তার,–ভজনের প্রতিদান দিব
সে প্রতিজ্ঞা ভঙ্গ হইল
ব্রজগোপিকার ভজনে—সে প্রতিজ্ঞা ভঙ্গ হইল
প্রতিদান দিনে নারিল
ব্রজগোপিকার ভজনের—প্রতিদান দিতে নারিল
ঋণী হয় ভাগবতে কয়
বলতে হল,–ন পারয়ে হং
তাই,–হইল ইচ্ছার উদ্গম
রাসরসে খেল্তে খেল্তে—হইল ইচ্ছার উদ্গম
শ্রীরাধিকার,–প্রেম-মাধুর্য্যধিক্য দেখে—হইল ইচ্ছার উদ্গম
বলে,–কে আমায় মুগ্ধ করে
আমি ত’ ভুবন-মোহন—কে আমায় মুগ্ধ করে
আমি উহায় আস্বাদিব
এ,–কে আমায় মুগ্ধ কর্ছে—আমি উহায় আস্বাদিব
‘‘কৈছন রাধাপ্রেমা, কৈছেন মধুরিমা,
কৈছন-সুখে তিঁহো ভোর।’’ রে !
শ্রীরাধিকার প্রেম কেমন
সে,–প্রেমের মাধুরী কেমন
আর,–সেই প্রেমে কিবা সুখ
‘‘এ তিন বাঞ্ছিত-ধন, ব্রজে নহলি পূরণ,
কি করিবে না পাইয়া ওর।। রে ! !
তখন,–‘‘ভাবিয়া দেখিল মনে, শ্রীরাধার স্বরূপ বিনে,
এ বাসনা পূর্ণ কভূ নয়।’’ রে !
আমা হতে হবে না
এই,–আশ্রয়-জাতীয়-সুখাস্বাদন—আমা হতে হবে না
আমি ত’ লীলার বিষয় বটি—আমা হতে হবে না
আমায়,–বিভাবিত হতে হবে
আশ্রয়-জাতীয়-ভাবে—আমায়,–বিভাবিত হতে হবে
মহা,–ভাব-স্বরূপিণীর ভাবে—আমায়,–বিভাবিত হতে হবে
তাই,–‘‘রাধাভাব-কান্তি ধরি’,রাধাপ্রেম গুরু করি,
নদীয়াতে করল উদয়।।’ রে !!
হল,–শ্রীকৃষ্ণের চৈতন্য নাম
দিতে,–রাধাপ্রেমের প্রতিদান—হল,–শ্রীকৃষ্ণের চৈতন্য নাম
[মাতন]
হলেন,–শ্রীকৃষ্ণ চৈতন্য
বলরাম নিত্যানন্দ
বিলাসের তনু—বলরাম নিত্যানন্দ
এই,–কলিতে নিত্যানন্দ নাম
ত্রেতায় লক্ষ্মণ, দ্বাপরে বলরাম—এই,–কলিতে নিত্যানন্দ নাম
[মাতন]
সাঙ্গোপাঙ্গে অবতীর্ণ
অভিন্ন-ব্রজ শ্রীনবদ্বীপে—সাঙ্গোপাঙ্গে অবতীর্ণ
ব্রজ-গোপ-গোপী-সনে—শ্রীনবদ্বীপে অবতীর্ণ
প্রচারিতে এই নাম-ধর্ম্ম—শ্রীনবদ্বীপে অবতীর্ণ
‘‘প্রচারিত এই নাম-ধর্ম্ম’—
আস্বাদিতে রাধা-প্রেম-মর্ম্ম—প্রচারিতে এই নাম-ধর্ম্ম
শ্রীনবদ্বীপে অবতীর্ণ
স্বমাধুর্য্য আস্বাদিতে—শ্রীনবদ্বীপে অবতীর্ণ
‘স্বমাধুর্য্য আস্বাদিতে’—
নিজ-নাম-প্রেম বিতরিতে—স্বমাধুর্য্য আস্বাদিতে
শ্রীনবদ্বীপে অবতীর্ণ
প্রচারিতে নিজ-নাম-মহিমা—শ্রীনবদ্বীপে অবতীর্ণ
‘প্রচারিতে নিজ-নাম-মহিমা’—
আস্বাদিতে নিজ-মাধুর্য্য-সীমা—প্রচারিতে নিজ-নাম-মহিমা
শ্রীনবদ্বীপে অবতীর্ণ
আ’মরি,–হইল সেই করুণার বিকাশ
যে করুণা,–কোনকালে কেউ পায় নাই—হইল সেই করুণার বিকাশ
যে করুণা,–চিরকালের অনর্পিত—হইল সেই করুণার বিকাশ
যে করুণা,–গোলোকে গোপনে ছিল—হইল সেই করুণার বিকাশ
যে করুণা,–ব্রহ্মাদির অনুভব ছিল না—হইল সেই করুণার বিকাশ
কোটি কল্প কঠোর-সাধনেও,–কেউ যার সন্ধান পায় নাই—হইল সেই করুণার বিকাশ
আমরি,–কলিজীবের সৌভাগ্য-বশে—হইল সেই করুণার বিকাশ
মনে মনে বিচার করিলেন
করুণা-বারিধি শ্রীগোবিন্দ-মনে মনে বিচার করিলেন
আমি,–‘‘চিরকাল নাহি করি প্রেমভক্তি দান’’। রে !
আমি,–ভুক্তি, মুক্তি দিয়েছি বটে
অষ্টপ্রকার-সিদ্ধিও দিয়েছি
চতুবির্বধা-মুক্তিও দিয়েছি
জ্ঞান-মিশ্রা-ভক্তিও দিয়েছি
যথাযোগ্য-সাধন-ফলে—জ্ঞান-মিশ্রা-ভক্তিও দিয়েছি
কিন্তু,–সে ভক্তি ত’ কাকেও দেই নাই
যে ভক্তি আমায়,–সম্বন্ধের বন্ধনে বাঁধে—সে ভক্তি ত’ কাকেও দেই নাই
যে ভক্তি আমায়,–পুত্র, সখা, প্রাণপতি করে—সে ভক্তি ত’ কা’কেও দেই নাই
যে ভক্তি আমায়,–বশ করে অধীন করে—সে ভক্তি ত কাকেও দেই নাই
‘আমায়,–বশ করে অধীন করে’—
আমার,–ঈশ্বর-অভিমান ঘুচাইয়ে—আমায়,–বশ করে অধীন করে
সে ভক্তি ত’ কাকেও দেই নাই
‘‘মাতা যৈছে পুত্রভাবে করেন পালন। রে !
অতি হীন-জ্ঞানে করেন তাড়ন ভর্ৎসন।। রে !!
সখা শুদ্ধ-সখ্যে করে স্বন্ধে আরোহণ। রে !
বলে,–তুমি কোন, বড়লোক তুমি আমি সম।। রে !!
আর—প্রিয়া যদি মান করি করয়ে ভর্ৎসন। রে !
বেদস্তুতি হইতে তারা হরে মোর মন।। রে ! !
আমি,–এ ভক্তি ত’ কাকেও দেই নাই
‘‘আমাকে যে বড় মানে আপনারে হীন। রে !
তার প্রেমে বশ আমি (কিন্তু) না হই অধীন।। রে !!
আপনাকে বড় মানে আমাকে সম, হীন। রে
তার প্রেমে বশ আমি হই ত’ অধীন।। রে !
আপনাকে বড় মানে আমাকে সম, হীন। রে !
তার প্রেমে বশ আমি হই ত’ অধীন।। রে !
আমি,–এ ভক্তি ত’ কাকেও দেই নাই
আমি,–‘‘চিরকাল নাহি করি, (এই) প্রেমভক্তি দান। রে।
এই,–ভক্তি বিনা জগতের নাহি অবস্থান।।’’ রে ।।
জীব,–কখনও স্থির হতে নারে
যতই সাধন করুক্ না কেন—জীব,–কখনও স্থির হতে নারে
অহৈতুকী-ভক্তির আশ্রয় না পেলে—জীব,–কখনও স্থির হতে নারে
প্রেম-লক্ষণা-ভক্তির আশ্রয় না পেলে—জীব,–কখনও স্থির হতে নারে
ব্রজ-জাতীয়,–সম্বন্ধ-ভক্তির আশ্রয় না পেলে—জীব,–কখনও স্থির হতে নারে
আমি,–যারে তারে যেচে দিব
এই,–প্রতিজ্ঞা করিলেন শ্রীগোবিন্দ—আমি,–যারে তারে যেচে দিব
সেই,–অনর্পিত-প্রেমভক্তি—আমি,–যারে তারে যেচে দিব
সেই,–আচণ্ডালের দ্বারে দ্বারে—আমি,–যারে তারে যেচে দিব
‘গিয়ে,–আচণ্ডালের দ্বারে দ্বারে’—
দন্তে তৃণ গলবাসে করযোড়ে—গিয়ে,–আচণ্ডালের দ্বারে দ্বারে
যারে তারে যেচে দিব
আমি,–প্রেম দিব আচণ্ডালে
আমায়,–সম্বন্ধের বন্ধনে বাঁধা—প্রেম দিব আচণ্ডালে
[ঝুমুর]
আমায়,–পুত্র, সখা, প্রাণপতি করা—প্রেম দিব আচণ্ডালে
[ঝুমুর]
আমায়,–বশ করে অধীন করা—প্রেম দিব আচাণ্ডালে
[ঝুমুর]
আমি,– প্রেম দিব আচণ্ডালে
আয় আয়,–কে নিবি আমায় কিনিবি বলে—আমি,–প্রেম দিব আচণ্ডালে
[মাতন]
আজ,–‘‘তাই হরি ব্রজবিহারী, শ্রীনবদ্বীপে অবতরি;
নাম ধরি গৌরহরি,’’
নাম ধরি গৌরহরি
আমাদের,–শ্রীমতীর শ্রী-হরি’—নাম ধরি গৌরহরি
শ্রীরাধাভাব-কান্তি ধরি—নাম ধরি গৌরহরি
‘‘নাম ধরি গৌরহীরি, চাঁদ নিতাই-এর সঙ্গেতে।
অযাচকে যেচে দেয়, (বলে) কে নিবি কে নিবি আয়;
মার খেয়ে প্রেম বিলায়, কে আছে আর জগতে।’’
ভাই রে—কেউ কি শুনেছ কোথা
এমন করুণার কথা—কেউ কি শুনেছ কোথা
কে কোথায় শুনেছে
পাপ লয়ে প্রেম যাচে—কে কোথায় শুনেছে
‘পাপ লয়ে প্রেম যাচে’—
কে কোথায়,–পতিত আছে খুঁজে খুঁজে—পাপ লয়ে প্রেম যাচে
কে কোথায় শুনেছ
কেউ কি শুনেছ কোথায়
মার খেয়ে প্রেম বিলায়—কেউ কি শুনেছ কোথায়
কত কত অবতার হয়েছে—কেউ কি শুনেছ কোথায়
‘‘রাম-আদি-অবতারে, ক্রোধে নানা-অস্ত্র ধরে,
অসুরেরে করিল সংহার। রে !
এবে অস্ত্র না ধরিল, প্রাণে কারে না মারিল,
চিত্ত-শুদ্ধি করিল সবার।।’’ রে ।।
মার খেয়ে প্রেম দিল
মারার কথা দূরে থাক্—মার খেয়ে প্রেম দিল
বলে,–মেরেছ বেশ করেছে
মেরেছ মার আবার খাব
মেরেছ কলসীর কাণা
তা বলে কি প্রেম দিব না—মেরেছ কলসীর কাণা
এমন দয়াল আর কে আছে
মার খেয়ে প্রেম যাচে—আমার,–নিতাই বিনে আর কে আছে
আরে আমার নিতাই রে
ও পতিতের বন্ধু—আরে আমার নিতাই রে
[মাতন]
শ্রীগৌরাঙ্গ-প্রেমের পাগল—আরে আমার নিতাই রে
[মাতন]
‘‘করুণা-সিন্ধু অবতার।’’ রে ।
নিতাই গৌরাঙ্গ আমার—করুণা-সিন্ধু অবতার। রে !
‘‘নিজগুণে গাঁথি, নাম-চিন্তামণি,
জগজনে পরাওল হার।।’’ রে ।।
যারে তারে পরাইল
নিজ-নাম—চিন্তামণির মালা গেঁথে—যারে তারে পরাইল
গিয়ে,–আচণ্ডালের দ্বারে দ্বারে—যারে তারে পরাইল
‘গিয়ে,–আচণ্ডালের দ্বারে দ্বারে—
দন্তে—তৃণ গলবাসে করযোড়ে—গিয়ে,–আচণ্ডলের দ্বারে দ্বারে
যারে তারে পরাইল
বলে,–আয় কলিহত-জীব
পেয়েছে সাধের মানব-জনম
চৌরাশী,–লক্ষ যোনি করে ভ্রমণ –পেয়েছ সাধের মানব-জনম
এ-ত’,–ভোগ-বিলাসের জনম নয় রে
এ-ত’,–রিপু-সেবার জনম নয় রে
শৃগাল-কুকুরের মত—এ-ত’,–রিপু-সেবার জনম নয় রে
দেবতারা বাঞ্ছা করে
শ্রীহরি,–ভজন-যোগ্য এই মানব-দেহ—দেবতারা বাঞ্ছা করে
কেন,–এমন জনম হেলায় হারাও
ধর ধর নামের মালা পর
ত্রিতাপ হর,–হরিনামের মালা পর
হরি,–নামের মালা কণ্ঠে পর রে
বল,–‘‘হরে কৃষ্ণ হরে কৃষ্ণ কৃষ্ণ কৃষ্ণ হরে হরে।
বল,–হরে রাম হরে রাম রাম রাম হরে হরে।।’’
ধরপর হরিনামের মালা
ওরে,–ও কলিহত-জীব—ধর,–পর হরিনামের মালা
দূরে যাবে ত্রিতাপ-জ্বালা—পর,–পর হরিনামের মালা।
যাবে জ্বালা, পাবে নন্দলালা—ধর,–পর হরিনামের মালা
[মাতন]
হয়ে,–ব্রজবালা, পাবে নন্দলালা—ধর,–পর হরিনামের মালা
[মাতন]
আ’মরি কি করুণা রে
করুণার বালাই লয়ে মরে যাই—আমরি কি করুণা রে
আজ,–আপনি যেচে বলে দিছেন
আপনার প্রাপ্তির উপায়—আজ,–আপনি যেচে বলেদিলেন
আপনাকে,–বশ করে অধীন করার উপায়–জজ,-আপনি যেচে বলে দিছেন
‘‘নিজগুণে গাঁথি নাম-চিন্তামণি,
জগজনে পরাওল হার।। রে !!
আরে,–কলি-তিমিরাকুল, অখিল-লোক দেখি,
বদন-চাঁদ পরকাশ।’’ রে !
বদন-চাঁদের প্রকাশ কর্লেন
কলিঘোর,–তিমিরে জগৎ আচ্ছন্ন দেখে—বদন-চাঁদের প্রকাশ করলেন
কলিঘোর,–অমানিশা বিনাশিতে—বদন-চাঁদের প্রকাশ করলেন
আরে,–‘‘কলিঘোর-তিমিরে, গরাসল জগজন,
ধরম করম গেল দূর। রে !
অসাধনে চিন্তামণি, বিধি, মিলাওল আনি,
আমার,–‘‘গোরা বড় দয়াল ঠাকুর।।’’ রে !!
আরে,–‘‘কলিঘোর-পাপাচ্ছন্ন অন্ধকার-ময় ! রে।
পূর্ণ-শশধর ভেল চৈতন্য তাহায়।।’’ রে !!
‘‘কলি—তিমিরাকুল, অখিল-লোক দেখি,
বদন-চাঁদ পরকাশ। রে !
আবার,–‘‘লোচনে প্রেম, সুধারস বরিষণে,
জগজন-তাপ বিনাশ।।’’ রে !!
সকল-তাপ দূর করিলেন
কলিহত-পতিত-জীবের—সকল-তাপ দূর করিলেন
হরি বলে কেঁদে কাঁদাইয়ে—সকল-তাপ দূর করিলেন
‘হরি বলে কেঁদে কাঁদাইয়ে’—
গোবিন্দ গৌরাঙ্গ হয়ে—হরি বোলে কেঁদে কাঁদাইয়ে
[মাতন]
সকল-তাপ দূর করিলেন
জগবাসী-নর-নারীর—সকল-তাপ দূর করিলেন
নর-নারীর কি বা কথা
বনের পশু কেঁদে লুটায়
সিংহ ব্যাঘ্র কেঁদে লুটায়
গৌর,–মুখোদ্গীর্ণ-নামের রোলে—সিংহ ব্যাঘ্র কেঁদে লুটায়
নিজ-হিংস্র-স্বভাব ভুলে—সিংহ ব্যাঘ্র কেঁদে লুটায়
ঝারিখণ্ড-পথে গৌর যায়—দেখে,–সিংহ ব্যাঘ্র কেঁদে লুটায়
[মাতন]
কেন কাঁদে সিংহ ব্যাঘ্র
এস,–অনুভব করি ভাই রে
গৌরাঙ্গ-নিগুঢ়-লীলা—এস,–অনুভব করি ভাই রে
শ্রীগুরু-চরণ হৃদে ধরে—এস,–অনুভব করি ভাই রে
কেন কাঁদে সিংহ ব্যাঘ্র
আমার মনে এই জাগিছে
শ্রীগুরুদেবের প্রেরণায়—আমার মনে এই জাগিছে
আজ,–স্বরূপ জেগে উঠেছে
জীবের,–স্বরূপ জাগাতে এসেছে
জীব নিত্য রাধাদাসী—এই,–স্বরূপ জাগাতে এসেছে
হলাদিনীর বৃত্তি জীব
জীবের,–স্বরূপ নিত্য রাধাদাসী—হলাদিনীর বৃত্তি জীব
আজ,–স্বরূপ জেগে উঠেছে
পশু-আবরণ ঘুঁচে গেছে—আজ,–স্বরূপ জেগে উঠেছে
‘স্বরূপ-জাগান স্বরূপ’—
মধুর-গৌরাঙ্গ-রূপ—স্বরূপ-জাগান স্বরূপ
[মাতন]
আজ তাদের,–রাধাদাসী-স্বভাব জেগে উঠেছে
চিনিতে পেরেছে
প্রাণ-গৌরের,–বাঁকা-আঁখি দেখে—চিনিতে পেরেছে
এ ত’ বটে,–প্রাণের রাধারমণ
দেখি,–যোড়া-ভুরু বাঁকা-নয়ন—এ ত’ বটে,–প্রাণের রাধারমণ
কেন হেরি গৌর-বরণ
হয়েছে মনে হয়েছে
শ্রীরাধার,–প্রেম-ঋণে ঋণী হয়েছে
তাই তার,–ভাব-কান্তি অঙ্গীকরি—ঋণ, শুধিতে এসেছে
এই অনুভবে কাঁদ্ছে তারা
আয়,–আয়,–দেখে যা গো ও-কিশোরী
তোর,–প্রেমের দায়ে বঁধূ হল দণ্ডাধারী—আয় আয়,–দেখে যা গো
ও কিশোরী [মাতন]
সিংহ ব্যাঘ্র কেঁদে লুটায়
ঝারিখণ্ড-পথে গৌর যায়—সিংহ ব্যাঘ্র কেঁদে লুটায়
[মাতন]
‘‘জগজন-তাপ বিনাশ।।’’ রে !!
কি বলব করুণার কথা
আরে,–‘‘ভকত কলপতরু,অন্তরে অন্তরু,
রোপলি ঠামহি ঠাম।’’ রে।
স্থানে স্থানে রোপণ করলেন
নিজ ভক্ত-কল্পতরু—স্থানে স্থানে রোপণ কর্লেন
নিজ,–ভক্তগণের জন্ম দিলেন
যত বহির্ম্মুখ-দেশে—নিজ,–ভক্তগণের জন্ম দিলেন
আরে,–‘‘তছু-পদতল, অবলম্বনে পন্থিক,
পূরল নিজ নিজ কাম।।’’ রে !!
ছায়ায় বলে জুড়াইল
ভকত-কল্পতরুর—ছায়ায় বসে জুড়াইল
শ্রীগুরু-কল্পতরুর—ছায়ায় বসে জুড়াইল
‘শ্রীগুরু-কল্পতরুর’—
ভকতরূপী—শ্রীগুরু—কল্পতরুর
ছায়ায় বসে জুড়াইল
ভব-পথের শ্রান্ত-পথিক—তার,–ছায়ায় বসে জুড়াইল
সংসার,–বাসনা-শ্রমে শ্রান্ত-পথিক—তার,–ছায়ায় বসে জুড়াইল
ছায়ায় বসে ত্রিতাপ গেল
শ্রীগুরু-কলপতরুর-ছায়ায় বসে ত্রিতাপ গেল
ভকত-রূপী,-শ্রীগুরু-কল্পতরুর-ছায়ায় ব’সে ত্রিতাপ গেল
যদি বল,–কেন ভ্রমণ করে জীব
যদি তোমরা বল ভাই—কেন ভ্রমণ করে জীব
আরে,–‘‘জীব নিত্য কৃষ্ণদাস তাহা ভুলি গেল। রে !
তে কারণে মায়া-পিশাচী (তার) গলায় বাঁধিল।। রে !!
একবার স্বর্গে তোলে আবার নরকে ডুবায়।’’ রে !
সৎ অসৎ কাম্য-কর্ম্ম-ফলে
স্বর্গ অপবর্গ ভোগ করায়—সৎ অসৎ কাম্য-কর্ম্ম-ফলে
দুই’ই শৃঙ্খলে বদ্ধ
স্বর্ণ-শৃঙ্খল আর লৌহ-শৃঙ্খল-দুই’ই শৃঙ্খলে বদ্ধ
‘‘একবার স্বর্গে তোলে আবার নরকে ডুবায়। রে !
অপরাধী-জনে যেন রাজা শান্তি দেয়।।’’ রে !!
এ দুঃখ কি যায় না জীবের
দুঃখ যাবার উপায় আছে
‘‘ভ্রমিতে ভ্রমিতে যদি সাধু-বৈদ্য পায় রে !
তার মন্ত্র-উপদেশে মায়া-পিশাচী পলায়।। রে ! !
ভ্রমিতে ভ্রমিতে কোন ভাগ্যবান্ তরে। রে !
নদীর প্রবাহে যৈছে কাষ্ঠ লাগে তীরে।।’’ রে !!
তীরে-সংযোগ মহৎ-কৃপা
তীর-সংযোগ গুরু-কৃপা
‘‘ভ্রমিতে ভ্রমিতে কোন ভাগ্যবান্ জীব। রে !
গুরু-কৃষ্ণ-প্রসাদে পায় ভক্তিলতা-বীজ।।’’ রে !!
দুই-রূপে করেন কৃপা
অন্তর্যামী আর ভক্ত-শ্রেষ্ঠ—দুই-রূপে করেন কৃপা
অন্তর্যামী-রূপে করেন প্রেরণা
গুরু-রূপে জানান উপাসনা—অন্তর্যামী-রূপে করেন প্রেরণা
তাপ জুড়াবার আর উপায় নাই
আরে,–‘‘মহৎকৃপা বিনে কোন কার্য্য সিদ্ধি নয়।। রে !
কৃষ্ণা-কৃপা দূরে রহু সংসার না হয় ক্ষয়।।’’ রে !!
তাপ জুড়াবার আর উপায় নাই
শ্রীগুরু-কৃপা বিনা ভাই—তাপ জুড়াবার আর উপায় নাই
[মাতন]
শ্রীগুরু-পদাশ্রয় বিনা ভাই—তাপ জুড়াবার আর উপায় নাই
[মাতন]
‘‘পূরল নিজ নিজ কাম।’’ রে !!
সকল-সাধ পূর্ণ হল
নাম-প্রেম-ফল পেয়ে—সকল-সাধ পূর্ণ হল
‘‘পূরল নিজ নিজ কাম।।’’ রে !!
কি বল্ব করুণার কথা
আমার প্রাণ গৌরহরির—কি বল্ব করুণার কথা।
আরে,–‘‘ভাব-গজেন্দ্র, চড়াওল অকিঞ্চ নে,
ঐছন পহুঁক বিলাস।’’ রে !
কলিহত-জীবে দিল
যা’,–চতুর্দ্দশ-ভূবনে অভাব—তাই,–কলিহত-জীবে দিল
পঞ্চম ম-পুরুষার্থ-প্রেমা—তাই,–কলিহত-জীবে দিল।
আরে,–‘‘শিব-বিরিঞ্চির, বাঞ্ছিত যে প্রেম,
জগতে ফেলিল ঢাল। রে !
কাঙ্গালে পাইয়া, খাইয়া নাচয়ে
বাজাইয়ে করতালি।।’’ রে !!
কলিহত-জীবে দিল
বলে,–ধর কলি-জীব প্রেম লও রে
প্রেম-বন্ধনে বাঁধ মোরে
প্রেম-ডুরি হাতে দিয়ে বলে—প্রেম-বন্ধনে বাঁধ মোরে
আমি,–বাঁধা পড়্তে এসেছি রে
প্রেম-বন্ধনে বাঁধ মোরে—আমি,–বাঁধা পড়্তে এসেছি রে
[মাতন]
থেক’না দূরে রেখ’না দূরে—প্রেম-বন্ধনে বাঁধ মোরে
তোমরা সবে থেক’না দূরে
আর আমারে ঠাকুর করে—তোমরা সবে থেক না দূরে
আমার,–ঠাকুরালি ভাল লাগেনাই
আমি,–তাই এসেছি গোলোক ছেড়ে
আমার,–ঠাকুরালি ভাল লাগে নাই—আমি,–তাই এসেছি গোলোক ছেড়ে
প্রেম-বন্ধনে বাঁধ মোরে
এবার,–বাঁধা পড়্তে এসেছি রে—প্রেম-বন্ধনে বাঁধ মোরে
[মাতন]
আমরি কি করুণা রে
করুণার—বালাই লয়ে মরে যাই—আ’মরি কি করুণা রে
আ’মরি কি আত্ম-দান
কেউ,–শুনেছ কি কোন-যুগেতে
এমনি করে,–সেধে যেচে আপনা দিতে—কেউ,–শুনেছ কি কোন-যুগেতে
কেউ,–শুনেছ কি কোন—কালেতে
সেধে যেচে বাঁধা পড়্তে—কেউ,–শুনেছ কি কোন-কালেতে
আ’মরি কি আত্ম-দান
যাই রে দানের বলিহারি
প্রেমাবতার গৌরহরির—যাই রে দানের বলিহারি
[মাতন]
কিবল্ব করুণার কথা
যে,–বিষয়-বিষ পীতে ছিল
তারে,–নাম-অমিয়া পিয়াইল
যে,–বিষয়-বিষ পীতে ছিল—তারে,–নাম-অমিয়া পিয়াইল
বিষয়,–বিষভাণ্ড কেড়ে লয়ে—তারে,–নাম-অমিয়া পিয়াইল
‘বিষয়,–বিষভাণ্ড কেড়ে লয়ে’—
আয় বলে,–বাহু পসারিয়ে হিয়ায় ধরে—বিষয়,–বিষভাণ্ড কেড়ে লয়ে
তারে,–নিজ-সেবায় লুব্বধ কৈল
যে,-রিপু-সেবায় মত্ত ছিল-তারে,-নিজ-সেবায় লুব্ধ কৈল
তারে দিল,-নিজ-সেবার-অধিকার
মায়ার,–লাথি খাওয়া স্বভাব যার—তারে দিল,–নিজ-সেবা-অধিকার
তারে কৈল ব্রজ-গোপী
যে,–মায়াকূপে ছিল ডুবি—তারে কৈল ব্রজ-গোপী
সে,–বলে আমি রাধাদাসী
যার,–গলায় ছিল মায়ার ফাঁসি—সে,–বলে আমি রাধাদাসী
‘‘ঐছন পহুঁক বিলাস।’’ রে !
এই তো গৌর-করুণার কথা
আমার,–দুর্দ্দেবের কথা শুন ভাই
গোবিন্দদাস কেঁদে বল্ছেন—আমার,–দুর্দ্দেবের কথা শুন ভাই
এ-ত’,–গোবিন্দদাসের কথা নয় ভাই
সে, ত গৌর-প্রিয় পরিকর—এ-ত’,–গোবিন্দদাসের কথা নয় ভাই
আমাদের দশায় দাঁড়ায়ে বল্ছেন
আমাদের,–অভাব-অনুভব করাবার লাগি—আমাদের দশায় দাঁড়ায়ে বল্ছেন
‘‘সংসার-কালকূট,- বিষে তনু দগধল,
একলি গোবিন্দদাস।।’’ রে।।
আমি কেবল জ্বলে মলাম্
সংসার-কালকূট-বিষ-পানে—আমি কেবল জ্বলে মলাম্
একবিন্দু পরশ হল না রে
জগৎ ভাসল প্রেমের বন্যায়—আমায়,–একবিন্দু পরশ হল না রে
আমি,–অভিমান-মঞ্চে বসে রইলাম—আমায়,–একবিন্দু পরশ হল না রে
‘আমি,–অভিমান-মঞ্চে বসে রইলাম’—
ধনী, মানী, কুলীন, পণ্ডিত—এই,–অভিমান-মঞ্চে বসে রইলাম
একবিন্দু পরশ হল না রে
আমি—প্রেমধনে বঞ্চিত হলাম্
জগৎ ভাস্ল প্রেমের বন্যায়—আমি,–প্রেমধনে বঞ্চিত হলাম্
আমি,–প্রেমধনে বঞ্চিত হলাম্
গোরা পহুঁ না ভজিলাম—আমি,–প্রেমধনে বঞ্চিত হলাম্
[মাতন]
‘গোরা পহুঁ না ভজিলাম’—
ভক্তপদ-ধূলি ভূষণ করে—গোরা পহুঁ না ভজিলাম
[মাতন]
আমি,–প্রেম পেতে রইলাম বাকী
শ্রীগুরু-বৈষ্ণবে দিয়ে ফাঁকি—আমি,–প্রেম পেতে রইলাম বাকী
[মাতন]
বল বল ভাই গৌর বল
আর কিছু লাগে না ভাল—বল বল ভাই গৌর বল
‘‘বদনে বল জয় জয় শচীর কুমার।’’ রে।
প্রাণ,–গৌর বল জুড়াক্ হিয়া
শ্রীগুরু-চরণ হিয়ায় ধরে—প্রাণ,–গৌর বল জুড়াক্ হিয়া
প্রাণ,–‘‘গৌর আমার নিগম-নিগূঢ়-অবতার।।’’ রে ।।
এ-ত,’—বলে বুঝাবার নয় ভাই
একমাত্র অনুভবের নিধি—এত-ত’,–বলে বুঝাবার নয় ভাই
সাধক-হিয়ার গুপ্তনিধি—এ-ত,’—বলে বুঝাবার নয় ভাই
ভাবে ভাবে অনুভবের নিধি
শ্রীগুরু-বৈষ্ণবের কৃপায়—ভাবে ভাবে অনুভবের নিধি
গৌর আমার,–রাস-বিলাসের পরিণতি—ভাবে ভাবে অনুভবের নিধি
[মাতন]
‘গৌর আমার,–রাস-বিলাসের পরিণতি’—
একাধারে পুরুষ প্রকৃতি—গৌর আমার,–রাস-বিলাসের পরিণতি
[মাতন]
ভাবে ভাবে অনুভবের নিধি
প্রাণ,–‘‘গৌর আমার নিগম-নিগূঢ়-অবতার।। রে !!
অদ্বৈত-আচার্য্য গৌর-গুণ ভাল জানে।’’ রে !
যে,–কেঁদে কেঁদে এনেছে
অনশনে গঙ্গাতীরে বসে—যে,–কেঁদে কেঁদে এনেছে
গঙ্গাজল—তুলসী দিয়ে—যে,–কেঁদে কেঁদে এনেছে
আমার,–প্রাণ-কৃষ্ণ এস বলে—যে,–কেঁদে কেঁদে এনেছে
‘প্রাণ-কৃষ্ণ এস বলে’—
জীবের দশা বড় মলিন—প্রাণ-কৃষ্ণ এস বলে
যে,–কেঁদে কেঁদে এনেছে
সেই,–‘‘অদ্বৈত-আচার্য্য গঊর-গুণ ভাল জানে।।’’ রে !!
আমার,–‘‘প্রভু-নিতাই অবধূত যাঁর গুণ-গানে।।’’ রে !!
গৌর-গুণে আমার নিতাই পাগল
গৌর গৌর বলে কেবল—গৌর-গুণে আমার নিতাই পাগল
নিতাই-পাগল-করা গোরা
প্রাণভরে বল্ ভাই তোরা—নিতাই-পাগল-করা গোরা
[মাতন]
তাইতে গৌর ভালবাসি
গৌর-নামে আমার নিতাই উদাসী—তাইতে গৌর ভালবাসি
[মাতন]
আমার,–‘‘প্রভু-নিতাই অবধূত যাঁর গুণ-গানে।।’’ রে !!
‘‘যাঁর গুণে ঝুরি ঝুরি’’
ভাই রে,–‘‘যাঁর গুণে ঝুরি ঝুরি’’
গৌর আমার রে
কতই গুণের—গৌর আমার রে
‘‘যাঁর গুণে ঝুরি ঝুরি (শ্রী) রূপ-সনাতন।। রে !
সকল-ঐশ্বর্য্য ছাড়ি গেলা বৃন্দাবন।।’’ রে !!
আগে চলি গেলা শ্রীরূপ
প্রাণ-গৌরাঙ্গের আজ্ঞা পেয়ে—আগে চলি গেলা শ্রীরূপ
শ্রী,–‘‘রূপের বৈরাগ্য-কালে, সনাতন বন্দীশালে,
বিষাদ ভাবয়ে মনে মনে।
রূপের করুণা করি, উদ্ধারিলা গৌরহরি,
মো-অধমে না কৈলা স্মরণে।।’’
তোমার,–কোন দোষ নাই প্রভু
‘‘মোর কর্ম্ম-দোষ-ফাঁদে, হাতে পায়ে গলে বাঁধে,
রাখিয়াছে কারাগারে ফেলি।’’
সেই দশায় পড়েছি প্রভু
‘‘পশ্চাতে অগাধ-জল, দুই-পাশে দাবানল,
সম্মুখে সাধয়ে ব্যাধ বাণ। হে!
কাতরে হরিণী ডাকে, পড়িয়া বিষম-পাকে,
এইবার কর পরিত্রাণ।।’’ হে !!
বিলাপিছেন সনাতন
এইরূপে বন্দীশালে—বিলাপিছেন সনাতন
‘‘হেন কালে একজনে, গোপনে শ্রীসনাতনে,
পত্রী দিলা রূপের লিখন।’’
‘‘পত্রী পড়ি করিলা গোপন।।’’
মনে আনন্দিত হয়ে—
‘‘পত্রী পড়ি করিলা গোপন।।’’
‘‘শ্রীরূপের বড় ভাই, সনাতন-গোসাঞি,
পাত্সার উজীর হইয়াছিল।
শ্রীরূপের পত্রী পাইয়া, বন্দী হইতে পলাইয়া।
কাশীপুরে গৌরাঙ্গ ভেটল।।’’
চলিল গৌর-প্রেমের পাগল
দীন-হীন-কাঙ্গাল-বেশে—চলিল গৌর-প্রেমের পাগল
আহার নাই নিদ্রা নাই
কেবল,–নিশিদিশি কাঁদে রে
হা-গৌর, প্রাণ-গৌর বলে—নিশিদিশি কাঁদে রে
উপনীত শ্রীকাশীধামে
গৌর বলে কাঁদ্তে কাঁদ্তে—উপনীত শ্রীকাশীধামে
বসিয়াছেন সনাতন
জানেন না কার আকর্ষণে—বসিয়াছেন সনাতন
তপন-মিশ্রের দ্বারে—বসিয়াছেন সনাতন
ছিলেন প্রাণ-গৌর-সুন্দর
তপন-মিশ্রের ঘরে—ছিলেন-গৌর-সুন্দর
আদেশিলেন একজনে
ডাকি আন ত্বরা করি
দ্বারে বসিয়াছে এক বৈষ্ণব—ডাকি আন ত্বরাকরি
আসি,–করিলেন আজ্ঞা জ্ঞাপন
আজ্ঞা পেয়ে সনাতন
ছেঁড়া বস্ত্র অঙ্গে মলি, হাতে নখ মাথে চুলি,
নিকটে যাইতে অঙ্গ হালে।
দুই-গুচ্ছ তৃণ করি, একগুচ্ছ দন্তে ধরি,
পড়িলা গৌরাঙ্গ-পদতলে।।’’
যেন,–চির অপরাধীর মত
কোন অপরাধ নাই তবু—যেন,–চির অপরাধীর মত
গৌরদাসের এই ত’ স্বভাব
পেয়েও মনে সদা অভাব—গৌরদাসের এই ত’ স্বভাব
‘‘পড়িলা গৌরাঙ্গ-পদতলে।।’’
বহু পসারি গৌরহরি
সনাতন করিলেন কোলে
আমার,–আইস সনাতন বলে—সনাতনে করিলেন কোলে
(মাতন)
সনাতন বলেন কাতরে
আমায় তুমি ছুঁইও না প্রভু
আমি অস্পৃশ্য যবন-সেবী—আমায় তুমি ছুঁইও না প্রভু
এ দৈন্য কি জগতে আছে
গৌরদাসের দৈন্যের মত—এ দৈন্য কি আর জগতে আছে
এই দৈন্যে কৃষ্ণ বশ
মানিলেন না গৌরহরি
সনাতনের কোন বারণ—মানিলেন না গৌরহরি
গৌরহরি বলেন তখন
সনাতন কর দৈন্য সম্বরণ
তোমার,–দৈন্যে আমার ফাটে মন—সনাতন কর দৈন্য সম্বরণ
বাহু পসারি করিলেন কোলে
শক্তি দিয়ে পাঠালেন ব্রজে
লুপ্ত ব্রজ উদ্ধার কাজে—শক্তি দিয়ে পাঠালেন ব্রঁজে
যান সনাতন ব্রজের পথে
গৌর-আজ্ঞা ধরি মাথে—যান সনাতন ব্রজের পথে
যায় যায় ফিরে চায়
গৌর-মুখচন্দ্র-পানে—যায় যায় ফিরে চায়
বলে,–আর কি দেখ্তে পাব হে
হা,–সোণার গৌরাঙ্গ প্রভু—আর কি দেখ্তে পাব হে
[মাতন]
যান সনাতন ব্রজের পথে
হা,–গৌর বলে কাঁদতে কাঁদতে—যান সনাতন ব্রজের পথে
‘‘ছেঁড়া কাঁথা নেড়া মাথা পরা বহির্ব্বাস। রে !
লোকে,–‘‘জিজ্ঞাসিলে বলে মুঁই চৈতন্যের দাস।।’’ রে !!
তারাই ত’ গৌরাঙ্গ-দাস
‘‘জয় রূপ সনাতন ভট্ট-রঘুনাথ। হে !
শ্রীজীব গোপালভট্ট দাস-রঘুনাথ।। হে !!
ভুগর্ভ শ্রীলোকনাথ’’
এরাই ত’ গৌরাঙ্গ-দাস
আমার,-নামে কলঙ্ক রটালাম
দাস বলে পরিচয় দিয়ে—আমরা,–নামে কলঙ্ক রটালাম
(মাতন)
উপনীত শ্রীবৃন্দাবনে
মিলিলেন শ্রীরূপের সনে
গিয়া গোসাঞি বৃন্দাবনে—মিলিলেন শ্রীরূপের সনে
ব্যাকুল হয়ে কাঁদেন দু’জনে
বসি নিরজনে ব্রজবনে—রূপ সনাতন কাঁদেন দুজন
স্মঙরি গৌরঙ্গ-গুণে—রূপ সনাতন কাঁদেন দুজনে
(মাতন)
‘‘যার গুণে ঝুরি ঝুরি শ্রীরূপ সনাতন। রে !
অতুল-ঐস্বর্য্য ছাড়ি গেলা বৃন্দাবন।। রে ! !
যার গুণে ঝুরি ঝুরি রঘুনাথ দাস।। রে !
ইন্দ্রসম রাজ্য ছাড়ি রাধাকুণ্ডে বাস।।’’ রে !!
তরুতলে কৈলা বাস
পরিধানে,–ছেঁড়া কাঁথা বহির্ব্বাস—তরুতলে কৈলা বাস
কভু ভিক্ষা কভু উপবাস
নিশিদিশি হা হুতাশ
শ্রীরাধাকুণ্ড-তীরে পড়ে—নিশিদিশি হুতাশ
নিশিদিশি কাঁদে রে
শ্রীরাধাকুণ্ড-তীরে পড়ে—নিশিদিশি কাঁদে রে
শুধু কি,–মুখের কথায় গৌর মিলে
এমনি করে,–তিলে তিলে না ভজিলে—শুধু কি,—মুখের কথায় গৌর মিলে
বলে,–আর কি দেখা পাব হে
হা,–সোণার গৌরাঙ্গ প্রভু—আর কি দেখা পাব হে
(মাতন)
আমরা,–কার গুণ গাইব রে
দাসের গুণ কি প্রভুর গুণ—আমরা,–কার গুণ গাইব রে
সে দাস কই সে প্রভু কই
সে মধুর-লীলা কই—সে দাস কই সে প্রভু কই
(মাতন)
নিশিদিশি জ্বল্ছে হিয়ায়
সে,–লীলা-অদর্শন—শেল—নিশিদিশি জ্বলছে হিয়ায়
জুড়াবার আর উপায় নাই
একমাত্র,–নামাশ্রয় বিনা ভাই,–জুড়াবার আর উপায় নাই
বল বল ভাই গৌর বল
তোমরা জুড়াও আমিও জুড়াই –বল বল ভাই গৌর বল
(মাতন)
‘‘ভজ, নিতাই গৌর রাধে শ্যাম।
জপ, হরে কৃষ্ণ হরে রাম।।’’
[মাতন]
‘‘গৌরহরিবোল, হরিবোল, হরিবোল, হরিবোল।।’’
[মাতন]
প্রেম্সে কহো শ্রীরাধে শ্রীকৃষ্ণ বলিয়ে—
প্রভু নিতাই শ্রীচৈতন্য অদ্বৈত শ্রীরাধারাণী কী জয় !
প্রেমদাতা পরম-দয়াল পতিত-পাবন শ্রীনিতাই চাঁদ্কী জয়।
করুণাসিন্ধু গৌরভক্তবৃন্দকী জয় ! শ্রীশ্রীনাম-সঙ্কীর্ত্তনকী জয়! খোল-করতালকী জয়!
শ্রীনবদ্বীপ-ধামকী জয় ! শ্রীনীলাচল-ধামকী জয় ! শ্রীবৃন্দাবন-ধামকী জয়।
চারি-ধামকী জয়। চারি-সম্প্রদায়কী জয় ! শ্রীবৃন্দাবন-ধামকী জয়।
চারি-ধামকী জয়। চারি-সম্প্রদায়কী জয়! অনন্ত-কোটি ব্রাহ্মণ-বৈষ্ণবকী জয়!
আপন আপন গুরুদেবকী জয় !
প্রেমদাতা পরম-দয়াল পতিত-পাবন শিশুপশু-পালক বালক-জীবন শ্রীমদ্ রাধারমণকী জয়!
‘‘শ্রীগুরু-প্রেমানন্দে নিতাই-গৌর-হরিবোল।।’’
Shri Shri RadhaRamana Jayati Kirtan Lyrics
Transliteration in English
shrishriradharamno jayti Lyrics Shri Shri RadhaRamana Jayati Lyrics shrishriradharamno jayti kirtan Lyrics Shri Shri RadhaRamana Jayati Kirtan Lyrics shrishriradharamno jayti padakrta: ramdas babaji rag:ogyat tal:ogyat sangkalan:supriy mitr Table of Contents Toggle shrishriradharamno jayti Lyrics Shri Shri RadhaRamana Jayati Kirtan Lyrics shrishriradharamno jayti Lyrics shrishriradharamno jayti bhaj nitai gour radhe shjam। jap hare krishn hare ram।। shrigurupremannde nitai gour haribol bhaj nitai gour radhe shjam। jap hare krishn hare ram।। bhaj bhai re—nitai gour radhe shjam radhe jap,–hare krishn hare ram bhaj,–nitai gour radhe shjam—jap, –hare krishn hare ram jap,–hare krishn hare ram jap,–ram ram hare hare—jap,–hare krishn hare ram rame rame manorme—jap,–hare krishn hare ram [jhumur] shriradharaman ram—jap,–hare krishn hare ram jap,–hare krishn hare ram ore bhai re,–ei t’ kalijuger mulamantr—jap,–hare krishn hare ram ghor-kalijuge,–ei t’ paritraner mulamantr—jap,–hare krishn hare ram kali,–jugochit ei nam-dharmm e je,–beder nigurh-marmm—kali,–jugochit ei nam—dharmm ‘‘chari bed, choudd shastr, athar puran, tantr, gita-adi kariya manthan।’’ ei,–hare krishn namer prakash jap,–hare krishn hare ram e nam,–okhil-raser dham—jap,–hare krishn hare ram ‘e nam,–okhil-raser dham’— amri,–obhed nam nami—e nam,–okhil-raser dham ‘a’mari obhed nam nami’— a’mari,–nam chintamni krishn –obhed nam nami a’mari,–nam chintamni krishn’— choitanj-ras-bigrah—nam chintamni krishn ‘obhed nam nami’— e nam,–okhil-raser dham—jap,–hare krishn hare ram ei,–nam bai ar sadhan nai re odbay-brahm nand-nandan pete—ei,–nam bai ar sadhan nai re onadir adi gobind pete—ei—nam bai ar sadhan nai re sachchidanand-ghan-murti dekhte—ei,–nam bai ar sadhan nai re ‘sachchidanand-ghan-murti dekhte’— nitj,–nab-koishor natabar—sachchdianand-ghan-murti dekhte amri,–gopbesh benukar—sachchidanand-ghan—murti dekhte ei,–nam bai ar sadhan nai re paripurn krishn prapti karte—ei,–nam bai ar sadhan nai re a’mari,–sambndher bandhne badhte—ei,–nam bai ar sadhan nai re amri,–sambndher bandhne badhte’— onadir adi shrigobinde—sambndher bandhne badhte o se,–brajbasigner mat—sambndher bandhne badhte putr, sakha, pranapti—ei,–sambndher bandhne badhte ei,–nam bai ar sadhan nai re krishn bash kare odhin karte—ei,–nam bai ar sadhan nai re oprup,–nam-sanggirttner mahima ‘‘choushtti-ongger shreshth nabbidha-bhakti। re ! krishn-prem krishn dite dhare mahashkti।। re ! ! tar madhje sarbbshreshth harinam-sangkirttan।’’ re ! oprup,–nam-sangkirttner mahima ‘‘nam-sangkirttan haite pap-sangsar-nashan। re ! chittshuddhi sarbbabhkti-sadhan udgam।। re !! krishn-premodgam premamrit-asbadan। re ! krish-prapti sebamrit-samudre majj।।’ re !! oprup,–nam-sangkirttner mahima are,–‘‘khaite shuite nam jatha tatha lay। re ! ithe,–kal desh niyam nai sarbbsiddhi hay।।’’ re ! ! a’mari,–pure bhai manskam helay shraddhay nile nam—pure bhai manskam oprup,–nam–sangkirttner mahima pap hare ar tap hare madhur-harinam-sangkirttan—pap hare ar tap hare pap-tap sab palay dure jadi keh,–nam balb mane kare—agei tar,–pap-tap sab palay dure surjjodyer purbbe,–ondhkar-rashir mat—agei tar,–pap-tap sab palay dure chittadarpan marjjan kare onadikaler,–durbbasna—malinj-purn—chittadarpan marjjan kare chittadarpner sammarjjni madhur-harinam-sangkirttan—chittadarpner sammarjjni chittadarpan marjjan kare ogyanta jay re dure madhur-harinam-sangkirttne—ogyanta jay re dure jadi bal,–ogyanta kare bale shri,–bhagabat-puran ei phukari kay ‘krishn-bhaktir badhak jat shubhashubh—karmm। re ! sei hay jiber ek ogyanatam-dharmm।। re !! ogyanatmer nam kahiye koitab। re ! dharmm, orth, moksh, bancha-adi ei sab।।’’ re !! ihakei bale ogyanta krishn bhaje chatubarbarg-basna—ihakei bale ogyanta ‘‘tar madhje moksh-bancha koitab pradhan। re ! jaha haite krishnabhkti hay ontrddhan।। re ! ! ei t’,–sarbbshreshth kapatta se hridye kakhanao jay na je hridye bhukti-mukti-basna-dhrishta-chandalini thake—se hridye kakhanao jay na shuddha-sadhbi-brahmani bhakti-debi—se hridye kakhanao jay na shrikrishn-bhakti labh hay na bhukti-mukti-basna thakte—shrikrishn-bhakti labh hay na ei,–ogyanta jay re dure bhukti-mukti-basna-rup—ei,–ogyanta jay re dure tare,–dileo se ney na re tar,–duyare garagri jay re chatubirbdha-mukti osht-siddhi—tar,–duyare garagri jay re amay,–grahan kar kar bale—tar,–duyare garagri jay re se,–phireo t’ chay na re harinam-rase je maje—se,–phireo t’ chan na re ken ba phire chaibe bal ‘‘krishndas-obhimane je anand-sindhu। brahmanand tar age nahe ek-bindu।।’’ tarai t’ adi brahmgyani brahmar,–manas-putr sanak-sanatan-adi—tarai t adi brahmgyani tader,–brahmagyan chute gel re shrikrishner—padsthit-chandan-tulsir gandhe—tader,–brahmgyan chute gel re tara,–bhaktirse lubdh hal—tader,–brahmgyan chute gel tader,–das hate basna hal—tader—brahmgyan chute gel tai bali,–orasagy-kak chushe gyan-nimbaphle। re ! rasagy-kokil khay premamrmukule।। re !! bal,–ke lubdh hay nimbaphle rasal-amrmukul pele—bal,–ke lubdh hay nimbaphle tai bali,–bhab-mahadabagni nibrbapan kare madhur-harinam-sangkirttan—bhab-mahadabagni nibrbapan kare tritap-jbala jay re dure adhjatmik,–adhidoibik, adhibhoutik-tritap-jbala jay re dure sarbb-omanggal hare ei,–bhuban-manggal-nam-gane—sabarb-omanggal hare sakal-manggal uday kare shri,–krishnpraptir onukul-sakal-manggal uday kare shri,–krishnapde unmukh kare jat,–bahirmmukh-chittbritti—shri,–krishnapde unmukh kare prakrit,–bhog-basna hate tule laye–shri,–krishnapde unmukh kare shrikrishn-onushilan karay kayamnobakj-dbaray—shrikrishn-onushilan karay sabarb-sadhan-shakti diye—shrikrishn-onushilan karay ‘sabarb-sadhan—sabarb-sadhan-shakti diye shrikrishn-onushilan karay sarbbatmake snigdh kare premamrit-sinchan kare—sabrbatmake snigdh kare bhab-bhushne bhushit kare kamp-oshru-pulkadi—bhab-bhushne bhushit kare gopi-bhabamrite lubdh kare bhab-bhushne bhushit kare—gopi-bhabamrite lubdh kare ei,–dehabhiman jay re dure darun,–sangsar-bandhner ekmatr karan—ei,–dehabhiman jay re dure radhadasi-obhiman dey re ei prakrit,–dehabhiman ghuchaiye—radhadasi-obhiman dey re ei tattb jagaye dey re ek shaktiman ar sakli shakti—ei tattb jagaye dey re eka,–purush krishn ar sab prakriti—ei tattb jagaye dey re shriradhakrishn prapti karay braje gopi-deh niye—shriradhakrishn prapti karay [matan] parinti bhog karay maharas-bilaser—parinti bhog karay namer sbarup gourangg milay—parinti bhog karay ei t’,–nam-sangkirttner phalshruti namer sbarup gourangg prapti—ei t’,–nam-sangkirttan phalshruti halen,–shrikrishn choitnje odbay-brahm nandanandan—halen,–shrikrishn choitanj hal,–shrikrishner choitanj nam ram, shjam, gourangg nam treta, dbapar, kalijuge—ram, shjam, gourangg nam ei,–kalite gourangg nam tretate ram, dbapre shjam—ei,–kalite gourangg nam [matan] marjjada, lila, prem purushottam—ram, shjam, gourangg nam [matan] oprup rahasj bhai re nigurh-gourangg-lilar—oprup rahasj bhai re chirkal pratigya chil onadir adi shrigobinder—chirkal pratigya chil ami tare toiche bhajb je amare joiche bhajbe—ami tare toiche bhajb ami,–bhajner pratidan dib je,–amay jeman kare bhajbe—ami tar,–bhajner pratidan dib se pratigya bhangg hail brajgopikar bhajne—se pratigya bhangg hail pratidan dine naril brajgopikar bhajner—pratidan dite naril rini hay bhagabte kay balte hal,–n parye hang tai,–hail ichchar udgam rasarse khelte khelte—hail ichchar udgam shriradhikar,–prem-madhurjjdhikj dekhe—hail ichchar udgam bale,–ke amay mugdh kare ami t’ bhuban-mohan—ke amay mugdh kare ami uhay asbadib e,–ke amay mugdh karche—ami uhay asbadib ‘‘koichan radhaprema, koichen madhurima, koichan-sukhe tiho bhor।’’ re ! shriradhikar prem keman se,–premer madhuri keman ar,–sei preme kiba sukh ‘‘e tin banchit-dhan, braje nahli puran, ki karibe na paiya or।। re ! ! takhan,–‘‘bhabiya dekhil mane, shriradhar sbarup bine, e basna purn kabhu nay।’’ re ! ama hate habe na ei,–ashray-jatiy-sukhasbadan—ama hate habe na ami t’ lilar bishay bati—ama hate habe na amay,–bibhabit hate habe ashray-jatiy-bhabe—amay,–bibhabit hate habe maha,–bhab-sbarupinir bhabe—amay,–bibhabit hate habe tai,–‘‘radhabhab-kanti dhari’,radhaprem guru kari, nadiyate karal uday।।’ re !! hal,–shrikrishner choitanj nam dite,–radhapremer pratidan—hal,–shrikrishner choitanj nam [matan] halen,–shrikrishn choitanj balram nitjanand bilaser tanu—balram nitjanand ei,–kalite nitjanand nam tretay lakshman, dbapre balram—ei,–kalite nitjanand nam [matan] sanggopangge obtirn obhinn-braj shrinabdbipe—sanggopangge obtirn braj-gop-gopi-sane—shrinabdbipe obtirn pracharite ei nam-dharmm—shrinabdbipe obtirn ‘‘pracharit ei nam-dharmm’— asbadite radha-prem-marmm—pracharite ei nam-dharmm shrinabdbipe obtirn sbamadhurjj asbadite—shrinabdbipe obtirn ‘sbamadhurjj asbadite’— nij-nam-prem bitrite—sbamadhurjj asbadite shrinabdbipe obtirn pracharite nij-nam-mahima—shrinabdbipe obtirn ‘pracharite nij-nam-mahima’— asbadite nij-madhurjj-sima—pracharite nij-nam-mahima shrinabdbipe obtirn a’mari,–hail sei karunar bikash je karuna,–konkale keu pay nai—hail sei karunar bikash je karuna,–chirkaler onrpit—hail sei karunar bikash je karuna,–goloke gopne chil—hail sei karunar bikash je karuna,–brahmadir onubhab chil na—hail sei karunar bikash koti kalp kathor-sadhneo,–keu jar sandhan pay nai—hail sei karunar bikash amri,–kalijiber soubhagj-bashe—hail sei karunar bikash mane mane bichar karilen karuna-baridhi shrigobind-mane mane bichar karilen ami,–‘‘chirkal nahi kari premabhkti dan’’। re ! ami,–bhukti, mukti diyechi bate oshtaprkar-siddhio diyechi chatubirbdha-muktio diyechi gyan-mishra-bhaktio diyechi jathajogj-sadhan-phale—gyan-mishra-bhaktio diyechi kintu,–se bhakti t’ kakeo dei nai je bhakti amay,–sambndher bandhne badhe—se bhakti t’ kakeo dei nai je bhakti amay,–putr, sakha, pranapti kare—se bhakti t’ ka’keo dei nai je bhakti amay,–bash kare odhin kare—se bhakti t kakeo dei nai ‘amay,–bash kare odhin kare’— amar,–ishbar-obhiman ghuchaiye—amay,–bash kare odhin kare se bhakti t’ kakeo dei nai ‘‘mata joiche putrbhabe karen palan। re ! oti hin-gyane karen taran bhartasan।। re !! sakha shuddh-sakhje kare sbandhe arohan। re ! bale,–tumi kon, barlok tumi ami sam।। re !! ar—priya jadi man kari karye bhartasan। re ! bedstuti haite tara hare mor man।। re ! ! ami,–e bhakti t’ kakeo dei nai ‘‘amake je bar mane apnare hin। re ! tar preme bash ami (kintu) na hai odhin।। re !! apnake bar mane amake sam, hin। re tar preme bash ami hai t’ odhin।। re ! apnake bar mane amake sam, hin। re ! tar preme bash ami hai t’ odhin।। re ! ami,–e bhakti t’ kakeo dei nai ami,–‘‘chirkal nahi kari, (ei) premabhkti dan। re। ei,–bhakti bina jagter nahi obsthan।।’’ re ।। jib,–kakhanao sthir hate nare jatai sadhan karuk na ken—jib,–kakhanao sthir hate nare ohoituki-bhaktir ashray na pele—jib,–kakhanao sthir hate nare prem-lakshna-bhaktir ashray na pele—jib,–kakhanao sthir hate nare braj-jatiy,–sambandh-bhaktir ashray na pele—jib,–kakhanao sthir hate nare ami,–jare tare jeche dib ei,–pratigya karilen shrigobind—ami,–jare tare jeche dib sei,–onrpit-premabhkti—ami,–jare tare jeche dib sei,–achndaler dbare dbare—ami,–jare tare jeche dib ‘giye,–achndaler dbare dbare’— dante trin galbase karjore—giye,–achndaler dbare dbare jare tare jeche dib ami,–prem dib achndale amay,–sambndher bandhne badha—prem dib achndale [jhumur] amay,–putr, sakha, pranapti kara—prem dib achndale [jhumur] amay,–bash kare odhin kara—prem dib achandale [jhumur] ami,– prem dib achndale ay ay,–ke nibi amay kinibi bale—ami,–prem dib achndale [matan] aj,–‘‘tai hari brajbihari, shrinabdbipe obatri; nam dhari gourahri,’’ nam dhari gourahri amader,–shrimtir shri-hari’—nam dhari gourahri shriradhabhab-kanti dhari—nam dhari gourahri ‘‘nam dhari gourhiri, chad nitai-er sanggete। ojachke jeche dey, (bale) ke nibi ke nibi ay; mar kheye prem bilay, ke ache ar jagte।’’ bhai re—keu ki shunech kotha eman karunar katha—keu ki shunech kotha ke kothay shuneche pap laye prem jache—ke kothay shuneche ‘pap laye prem jache’— ke kothay,–patit ache khuje khuje—pap laye prem jache ke kothay shunech keu ki shunech kothay mar kheye prem bilay—keu ki shunech kothay kat kat obtar hayeche—keu ki shunech kothay ‘‘ram-adi-obtare, krodhe nana-ostr dhare, osurere karil sanghar। re ! ebe ostr na dharil, prane kare na maril, chitt-shuddhi karil sabar।।’’ re ।। mar kheye prem dil marar katha dure thak—mar kheye prem dil bale,–merech besh kareche merech mar abar khab merech kalsir kana ta bale ki prem dib na—merech kalsir kana eman dayal ar ke ache mar kheye prem jache—amar,–nitai bine ar ke ache are amar nitai re o patiter bandhu—are amar nitai re [matan] shrigourangg-premer pagal—are amar nitai re [matan] ‘‘karuna-sindhu obtar।’’ re । nitai gourangg amar—karuna-sindhu obtar। re ! ‘‘nijgune gathi, nam-chintamni, jagajne paraol har।।’’ re ।। jare tare parail nij-nam—chintamnir mala gethe—jare tare parail giye,–achndaler dbare dbare—jare tare parail ‘giye,–achndaler dbare dbare— dante—trin galbase karjore—giye,–achandler dbare dbare jare tare parail bale,–ay kalihat-jib peyeche sadher manab-janam chourashi,–laksh joni kare bhraman –peyech sadher manab-janam e-t’,–bhog-bilaser janam nay re e-t’,–ripu-sebar janam nay re shrigal-kukurer mat—e-t’,–ripu-sebar janam nay re debtara bancha kare shrihri,–bhajan-jogj ei manab-deh—debtara bancha kare ken,–eman janam helay harao dhar dhar namer mala par tritap har,–harinamer mala par hari,–namer mala kanthe par re bal,–‘‘hare krishn hare krishn krishn krishn hare hare। bal,–hare ram hare ram ram ram hare hare।।’’ dharapar harinamer mala ore,–o kalihat-jib—dhar,–par harinamer mala dure jabe tritap-jbala—par,–par harinamer mala। jabe jbala, pabe nandlala—dhar,–par harinamer mala [matan] haye,–brajbala, pabe nandlala—dhar,–par harinamer mala [matan] a’mari ki karuna re karunar balai laye mare jai—amri ki karuna re aj,–apni jeche bale dichen apnar praptir upay—aj,–apni jeche baledilen apnake,–bash kare odhin karar upay–jaj,-apni jeche bale dichen ‘‘nijgune gathi nam-chintamni, jagajne paraol har।। re !! are,–kali-timirakul, okhil-lok dekhi, badan-chad parkash।’’ re ! badan-chader prakash karlen kalighor,–timire jagat achchann dekhe—badan-chader prakash karlen kalighor,–omanisha binashite—badan-chader prakash karlen are,–‘‘kalighor-timire, garasal jagajan, dharam karam gel dur। re ! osadhne chintamni, bidhi, milaol ani, amar,–‘‘gora bar dayal thakur।।’’ re !! are,–‘‘kalighor-papachchann ondhkar-may ! re। purn-shashadhar bhel choitanj tahay।।’’ re !! ‘‘kali—timirakul, okhil-lok dekhi, badan-chad parkash। re ! abar,–‘‘lochne prem, sudharas barishne, jagajan-tap binash।।’’ re !! sakal-tap dur karilen kalihat-patit-jiber—sakal-tap dur karilen hari bale kede kadaiye—sakal-tap dur karilen ‘hari bale kede kadaiye’— gobind gourangg haye—hari bole kede kadaiye [matan] sakal-tap dur karilen jagbasi-nar-narir—sakal-tap dur karilen nar-narir ki ba katha baner pashu kede lutay singh bjaghr kede lutay gour,–mukhodgirn-namer role—singh bjaghr kede lutay nij-hingsr-sbabhab bhule—singh bjaghr kede lutay jharikhand-pathe gour jay—dekhe,–singh bjaghr kede lutay [matan] ken kade singh bjaghr es,–onubhab kari bhai re gourangg-nigurh-lila—es,–onubhab kari bhai re shriguru-charan hride dhare—es,–onubhab kari bhai re ken kade singh bjaghr amar mane ei jagiche shrigurudeber prernay—amar mane ei jagiche aj,–sbarup jege utheche jiber,–sbarup jagate eseche jib nitj radhadasi—ei,–sbarup jagate eseche haladinir britti jib jiber,–sbarup nitj radhadasi—haladinir britti jib aj,–sbarup jege utheche pashu-abaran ghuche geche—aj,–sbarup jege utheche ‘sbarup-jagan sbarup’— madhur-gourangg-rup—sbarup-jagan sbarup [matan] aj tader,–radhadasi-sbabhab jege utheche chinite pereche pran-gourer,–baka-akhi dekhe—chinite pereche e t’ bate,–praner radharaman dekhi,–jora-bhuru baka-nayan—e t’ bate,–praner radharaman ken heri gour-baran hayeche mane hayeche shriradhar,–prem-rine rini hayeche tai tar,–bhab-kanti onggikri—rin, shudhite eseche ei onubhbe kadche tara ay,–ay,–dekhe ja go o-kishori tor,–premer daye badhu hal dandadhari—ay ay,–dekhe ja go o kishori [matan] singh bjaghr kede lutay jharikhand-pathe gour jay—singh bjaghr kede lutay [matan] ‘‘jagajan-tap binash।।’’ re !! ki balab karunar katha are,–‘‘bhakat kalapatru,ontre ontru, ropli thamhi tham।’’ re। sthane sthane ropan karlen nij bhakt-kalpatru—sthane sthane ropan karlen nij,–bhaktagner janm dilen jat bahirmmukh-deshe—nij,–bhaktagner janm dilen are,–‘‘tachu-padatal, obalambne panthik, pural nij nij kam।।’’ re !! chayay bale jurail bhakat-kalpatrur—chayay base jurail shriguru-kalpatrur—chayay base jurail ‘shriguru-kalpatrur’— bhakatrupi—shriguru—kalpatrur chayay base jurail bhab-pather shrant-pathik—tar,–chayay base jurail sangsar,–basna-shrame shrant-pathik—tar,–chayay base jurail chayay base tritap gel shriguru-kalapatrur-chayay base tritap gel bhakat-rupi,-shriguru-kalpatrur-chayay b’se tritap gel jadi bal,–ken bhraman kare jib jadi tomra bal bhai—ken bhraman kare jib are,–‘‘jib nitj krishndas taha bhuli gel। re ! te karne maya-pishachi (tar) galay badhil।। re !! ekbar sbarge tole abar narke dubay।’’ re ! sat osat kamj-karmm-phale sbarg opabarg bhog karay—sat osat kamj-karmm-phale dui’i shringkhle baddh sbarn-shringkhal ar louh-shringkhal-dui’i shringkhle baddh ‘‘ekbar sbarge tole abar narke dubay। re ! opradhi-jane jen raja shanti dey।।’’ re !! e duhkh ki jay na jiber duhkh jabar upay ache ‘‘bhramite bhramite jadi sadhu-boidj pay re ! tar mantr-updeshe maya-pishachi palay।। re ! ! bhramite bhramite kon bhagjban tare। re ! nadir prabahe joiche kashth lage tire।।’’ re !! tire-sangjog mahat-kripa tir-sangjog guru-kripa ‘‘bhramite bhramite kon bhagjban jib। re ! guru-krishn-prasade pay bhaktilta-bij।।’’ re !! dui-rupe karen kripa ontrjami ar bhakt-shreshth—dui-rupe karen kripa ontrjami-rupe karen prerna guru-rupe janan upasna—ontrjami-rupe karen prerna tap jurabar ar upay nai are,–‘‘mahatkripa bine kon karjj siddhi nay।। re ! krishna-kripa dure rahu sangsar na hay kshay।।’’ re !! tap jurabar ar upay nai shriguru-kripa bina bhai—tap jurabar ar upay nai [matan] shriguru-padashray bina bhai—tap jurabar ar upay nai [matan] ‘‘pural nij nij kam।’’ re !! sakal-sadh purn hal nam-prem-phal peye—sakal-sadh purn hal ‘‘pural nij nij kam।।’’ re !! ki balb karunar katha amar pran gourahrir—ki balb karunar katha। are,–‘‘bhab-gajendr, charaol okinch ne, oichan pahuk bilas।’’ re ! kalihat-jibe dil ja’,–chaturddash-bhubne obhab—tai,–kalihat-jibe dil pancham m-purusharth-prema—tai,–kalihat-jibe dil। are,–‘‘shib-birinchir, banchit je prem, jagte phelil dhal। re ! kanggale paiya, khaiya nachye bajaiye kartali।।’’ re !! kalihat-jibe dil bale,–dhar kali-jib prem lao re prem-bandhne badh more prem-duri hate diye bale—prem-bandhne badh more ami,–badha parte esechi re prem-bandhne badh more—ami,–badha parte esechi re [matan] thek’na dure rekh’na dure—prem-bandhne badh more tomra sabe thek’na dure ar amare thakur kare—tomra sabe thek na dure amar,–thakurali bhal lagenai ami,–tai esechi golok chere amar,–thakurali bhal lage nai—ami,–tai esechi golok chere prem-bandhne badh more ebar,–badha parte esechi re—prem-bandhne badh more [matan] amri ki karuna re karunar—balai laye mare jai—a’mari ki karuna re a’mari ki atm-dan keu,–shunech ki kon-jugete emni kare,–sedhe jeche apna dite—keu,–shunech ki kon-jugete keu,–shunech ki kon—kalete sedhe jeche badha parte—keu,–shunech ki kon-kalete a’mari ki atm-dan jai re daner balihari premabtar gourahrir—jai re daner balihari [matan] kibalb karunar katha je,–bishay-bish pite chil tare,–nam-omiya piyail je,–bishay-bish pite chil—tare,–nam-omiya piyail bishay,–bishbhand kere laye—tare,–nam-omiya piyail ‘bishay,–bishbhand kere laye’— ay bale,–bahu pasariye hiyay dhare—bishay,–bishbhand kere laye tare,–nij-sebay lubbadh koil je,-ripu-sebay matt chil-tare,-nij-sebay lubdh koil tare dil,-nij-sebar-odhikar mayar,–lathi khaoa sbabhab jar—tare dil,–nij-seba-odhikar tare koil braj-gopi je,–mayakupe chil dubi—tare koil braj-gopi se,–bale ami radhadasi jar,–galay chil mayar phasi—se,–bale ami radhadasi ‘‘oichan pahuk bilas।’’ re ! ei to gour-karunar katha amar,–durddeber katha shun bhai gobinddas kede balchen—amar,–durddeber katha shun bhai e-t’,–gobinddaser katha nay bhai se, t gour-priy parikar—e-t’,–gobinddaser katha nay bhai amader dashay daraye balchen amader,–obhab-onubhab karabar lagi—amader dashay daraye balchen ‘‘sangsar-kalkut,- bishe tanu dagadhal, ekli gobinddas।।’’ re।। ami kebal jbale malam sangsar-kalkut-bish-pane—ami kebal jbale malam ekbindu parash hal na re jagat bhasal premer banjay—amay,–ekbindu parash hal na re ami,–obhiman-manche base railam—amay,–ekbindu parash hal na re ‘ami,–obhiman-manche base railam’— dhani, mani, kulin, pandit—ei,–obhiman-manche base railam ekbindu parash hal na re ami—premadhne banchit halam jagat bhasl premer banjay—ami,–premadhne banchit halam ami,–premadhne banchit halam gora pahu na bhajilam—ami,–premadhne banchit halam [matan] ‘gora pahu na bhajilam’— bhaktapad-dhuli bhushan kare—gora pahu na bhajilam [matan] ami,–prem pete railam baki shriguru-boishnbe diye phaki—ami,–prem pete railam baki [matan] bal bal bhai gour bal ar kichu lage na bhal—bal bal bhai gour bal ‘‘badne bal jay jay shachir kumar।’’ re। pran,–gour bal jurak hiya shriguru-charan hiyay dhare—pran,–gour bal jurak hiya pran,–‘‘gour amar nigam-nigurh-obtar।।’’ re ।। e-t,’—bale bujhabar nay bhai ekmatr onubhber nidhi—et-t’,–bale bujhabar nay bhai sadhak-hiyar guptnidhi—e-t,’—bale bujhabar nay bhai bhabe bhabe onubhber nidhi shriguru-boishnber kripay—bhabe bhabe onubhber nidhi gour amar,–ras-bilaser parinti—bhabe bhabe onubhber nidhi [matan] ‘gour amar,–ras-bilaser parinti’— ekadhare purush prakriti—gour amar,–ras-bilaser parinti [matan] bhabe bhabe onubhber nidhi pran,–‘‘gour amar nigam-nigurh-obtar।। re !! odboit-acharjj gour-gun bhal jane।’’ re ! je,–kede kede eneche onashne ganggatire base—je,–kede kede eneche ganggajal—tulsi diye—je,–kede kede eneche amar,–pran-krishn es bale—je,–kede kede eneche ‘pran-krishn es bale’— jiber dasha bar malin—pran-krishn es bale je,–kede kede eneche sei,–‘‘odboit-acharjj gaur-gun bhal jane।।’’ re !! amar,–‘‘prabhu-nitai obdhut jar gun-gane।।’’ re !! gour-gune amar nitai pagal gour gour bale kebal—gour-gune amar nitai pagal nitai-pagal-kara gora pranabhre bal bhai tora—nitai-pagal-kara gora [matan] taite gour bhalbasi gour-name amar nitai udasi—taite gour bhalbasi [matan] amar,–‘‘prabhu-nitai obdhut jar gun-gane।।’’ re !! ‘‘jar gune jhuri jhuri’’ bhai re,–‘‘jar gune jhuri jhuri’’ gour amar re katai guner—gour amar re ‘‘jar gune jhuri jhuri (shri) rup-sanatan।। re ! sakal-oishbarjj chari gela brindaban।।’’ re !! age chali gela shrirup pran-gourangger agya peye—age chali gela shrirup shri,–‘‘ruper boiragj-kale, sanatan bandishale, bishad bhabye mane mane। ruper karuna kari, uddharila gourahri, mo-odhme na koila smarne।।’’ tomar,–kon dosh nai prabhu ‘‘mor karmm-dosh-phade, hate paye gale badhe, rakhiyache karagare pheli।’’ sei dashay parechi prabhu ‘‘pashchate ogadh-jal, dui-pashe dabanal, sammukhe sadhye bjadh ban। he! katre harini dake, pariya bisham-pake, eibar kar paritran।।’’ he !! bilapichen sanatan eirupe bandishale—bilapichen sanatan ‘‘hen kale ekajne, gopne shrisnatne, patri dila ruper likhan।’’ ‘‘patri pari karila gopan।।’’ mane anndit haye— ‘‘patri pari karila gopan।।’’ ‘‘shriruper bar bhai, sanatan-gosani, patsar ujir haiyachil। shriruper patri paiya, bandi haite palaiya। kashipure gourangg bhetal।।’’ chalil gour-premer pagal din-hin-kanggal-beshe—chalil gour-premer pagal ahar nai nidra nai kebal,–nishidishi kade re ha-gour, pran-gour bale—nishidishi kade re upnit shrikashidhame gour bale kadte kadte—upnit shrikashidhame basiyachen sanatan janen na kar akarshne—basiyachen sanatan tapan-mishrer dbare—basiyachen sanatan chilen pran-gour-sundar tapan-mishrer ghare—chilen-gour-sundar adeshilen ekajne daki an tbara kari dbare basiyache ek boishnab—daki an tbarakri asi,–karilen agya gyapan agya peye sanatan chera bastr ongge mali, hate nakh mathe chuli, nikte jaite ongg hale। dui-guchch trin kari, ekguchch dante dhari, parila gourangg-padatle।।’’ jen,–chir opradhir mat kon opradh nai tabu—jen,–chir opradhir mat gourdaser ei t’ sbabhab peyeo mane sada obhab—gourdaser ei t’ sbabhab ‘‘parila gourangg-padatle।।’’ bahu pasari gourahri sanatan karilen kole amar,–ais sanatan bale—sanatne karilen kole (matan) sanatan balen katre amay tumi chuio na prabhu ami osprishj jaban-sebi—amay tumi chuio na prabhu e doinj ki jagte ache gourdaser doinjer mat—e doinj ki ar jagte ache ei doinje krishn bash manilen na gourahri sanatner kon baran—manilen na gourahri gourahri balen takhan sanatan kar doinj sambaran tomar,–doinje amar phate man—sanatan kar doinj sambaran bahu pasari karilen kole shakti diye pathalen braje lupt braj uddhar kaje—shakti diye pathalen braje jan sanatan brajer pathe gour-agya dhari mathe—jan sanatan brajer pathe jay jay phire chay gour-mukhachandr-pane—jay jay phire chay bale,–ar ki dekhte pab he ha,–sonar gourangg prabhu—ar ki dekhte pab he [matan] jan sanatan brajer pathe ha,–gour bale kadte kadte—jan sanatan brajer pathe ‘‘chera katha nera matha para bahirbbas। re ! loke,–‘‘jigyasile bale mui choitnjer das।।’’ re !! tarai t’ gourangg-das ‘‘jay rup sanatan bhatt-raghunath। he ! shrijib gopalabhatt das-raghunath।। he !! bhugarbh shriloknath’’ erai t’ gourangg-das amar,-name kalangk ratalam das bale parichay diye—amra,–name kalangk ratalam (matan) upnit shribrindabne mililen shriruper sane giya gosani brindabne—mililen shriruper sane bjakul haye kaden du’jane basi nirajne brajabne—rup sanatan kaden dujan smangri gourangg-gune—rup sanatan kaden dujne (matan) ‘‘jar gune jhuri jhuri shrirup sanatan। re ! otul-oisbarjj chari gela brindaban।। re ! ! jar gune jhuri jhuri raghunath das।। re ! indrasam rajj chari radhakunde bas।।’’ re !! tarutle koila bas paridhane,–chera katha bahirbbas—tarutle koila bas kabhu bhiksha kabhu upbas nishidishi ha hutash shriradhakund-tire pare—nishidishi hutash nishidishi kade re shriradhakund-tire pare—nishidishi kade re shudhu ki,–mukher kathay gour mile emni kare,–tile tile na bhajile—shudhu ki,—mukher kathay gour mile bale,–ar ki dekha pab he ha,–sonar gourangg prabhu—ar ki dekha pab he (matan) amra,–kar gun gaib re daser gun ki prabhur gun—amra,–kar gun gaib re se das kai se prabhu kai se madhur-lila kai—se das kai se prabhu kai (matan) nishidishi jbalche hiyay se,–lila-odarshan—shel—nishidishi jbalche hiyay jurabar ar upay nai ekmatr,–namashray bina bhai,–jurabar ar upay nai bal bal bhai gour bal tomra jurao amio jurai –bal bal bhai gour bal (matan) ‘‘bhaj, nitai gour radhe shjam। jap, hare krishn hare ram।।’’ [matan] ‘‘gourahribol, haribol, haribol, haribol।।’’ [matan] premse kaho shriradhe shrikrishn baliye— prabhu nitai shrichoitanj odboit shriradharani ki jay ! premdata param-dayal patit-paban shrinitai chadki jay। karunasindhu gourabhaktbrindki jay ! shrishrinam-sangkirttanki jay! khol-kartalki jay! shrinabdbip-dhamki jay ! shrinilachal-dhamki jay ! shribrindaban-dhamki jay। chari-dhamki jay। chari-samprdayki jay ! shribrindaban-dhamki jay। chari-dhamki jay। chari-samprdayki jay! onant-koti brahman-boishnabki jay! apan apan gurudebki jay ! premdata param-dayal patit-paban shishupshu-palak balak-jiban shrimd radharamanki jay! ‘‘shriguru-premannde nitai-gour-haribol।।’’ Shri Shri RadhaRamana Jayati Kirtan Lyrics Transliteration in English shrishriradharamno jayti Lyrics Shri Shri RadhaRamana Jayati Lyrics shrishriradharamno jayti kirtan Lyrics Shri Shri RadhaRamana Jayati Kirtan Lyrics shrishriradharamno jayti padakrta: ramdas babaji rag:ogyat tal:ogyat sangkalan:supriy mitr Table of Contents Toggle shrishriradharamno jayti LyricsShri Shri RadhaRamana Jayati Kirtan Lyrics shrishriradharamno jayti Lyrics shrishriradharamno jayti bhaj nitai gour radhe shjam। jap hare krishn hare ram।। shrigurupremannde nitai gour haribol bhaj nitai gour radhe shjam। jap hare krishn hare ram।। bhaj bhai re—nitai gour radhe shjam radhe jap,–hare krishn hare ram bhaj,–nitai gour radhe shjam—jap, –hare krishn hare ram jap,–hare krishn hare ram jap,–ram ram hare hare—jap,–hare krishn hare ram rame rame manorme—jap,–hare krishn hare ram [jhumur] shriradharaman ram—jap,–hare krishn hare ram jap,–hare krishn hare ram ore bhai re,–ei t’ kalijuger mulamantr—jap,–hare krishn hare ram ghor-kalijuge,–ei t’ paritraner mulamantr—jap,–hare krishn hare ram kali,–jugochit ei nam-dharmm e je,–beder nigurh-marmm—kali,–jugochit ei nam—dharmm ‘‘chari bed, choudd shastr, athar puran, tantr, gita-adi kariya manthan।’’ ei,–hare krishn namer prakash jap,–hare krishn hare ram e nam,–okhil-raser dham—jap,–hare krishn hare ram ‘e nam,–okhil-raser dham’— amri,–obhed nam nami—e nam,–okhil-raser dham ‘a’mari obhed nam nami’— a’mari,–nam chintamni krishn –obhed nam nami a’mari,–nam chintamni krishn’— choitanj-ras-bigrah—nam chintamni krishn ‘obhed nam nami’— e nam,–okhil-raser dham—jap,–hare krishn hare ram ei,–nam bai ar sadhan nai re odbay-brahm nand-nandan pete—ei,–nam bai ar sadhan nai re onadir adi gobind pete—ei—nam bai ar sadhan nai re sachchidanand-ghan-murti dekhte—ei,–nam bai ar sadhan nai re ‘sachchidanand-ghan-murti dekhte’— nitj,–nab-koishor natabar—sachchdianand-ghan-murti dekhte amri,–gopbesh benukar—sachchidanand-ghan—murti dekhte ei,–nam bai ar sadhan nai re paripurn krishn prapti karte—ei,–nam bai ar sadhan nai re a’mari,–sambndher bandhne badhte—ei,–nam bai ar sadhan nai re amri,–sambndher bandhne badhte’— onadir adi shrigobinde—sambndher bandhne badhte o se,–brajbasigner mat—sambndher bandhne badhte putr, sakha, pranapti—ei,–sambndher bandhne badhte ei,–nam bai ar sadhan nai re krishn bash kare odhin karte—ei,–nam bai ar sadhan nai re oprup,–nam-sanggirttner mahima ‘‘choushtti-ongger shreshth nabbidha-bhakti। re ! krishn-prem krishn dite dhare mahashkti।। re ! ! tar madhje sarbbshreshth harinam-sangkirttan।’’ re ! oprup,–nam-sangkirttner mahima ‘‘nam-sangkirttan haite pap-sangsar-nashan। re ! chittshuddhi sarbbabhkti-sadhan udgam।। re !! krishn-premodgam premamrit-asbadan। re ! krish-prapti sebamrit-samudre majj।।’ re !! oprup,–nam-sangkirttner mahima are,–‘‘khaite shuite nam jatha tatha lay। re ! ithe,–kal desh niyam nai sarbbsiddhi hay।।’’ re ! ! a’mari,–pure bhai manskam helay shraddhay nile nam—pure bhai manskam oprup,–nam–sangkirttner mahima pap hare ar tap hare madhur-harinam-sangkirttan—pap hare ar tap hare pap-tap sab palay dure jadi keh,–nam balb mane kare—agei tar,–pap-tap sab palay dure surjjodyer purbbe,–ondhkar-rashir mat—agei tar,–pap-tap sab palay dure chittadarpan marjjan kare onadikaler,–durbbasna—malinj-purn—chittadarpan marjjan kare chittadarpner sammarjjni madhur-harinam-sangkirttan—chittadarpner sammarjjni chittadarpan marjjan kare ogyanta jay re dure madhur-harinam-sangkirttne—ogyanta jay re dure jadi bal,–ogyanta kare bale shri,–bhagabat-puran ei phukari kay ‘krishn-bhaktir badhak jat shubhashubh—karmm। re ! sei hay jiber ek ogyanatam-dharmm।। re !! ogyanatmer nam kahiye koitab। re ! dharmm, orth, moksh, bancha-adi ei sab।।’’ re !! ihakei bale ogyanta krishn bhaje chatubarbarg-basna—ihakei bale ogyanta ‘‘tar madhje moksh-bancha koitab pradhan। re ! jaha haite krishnabhkti hay ontrddhan।। re ! ! ei t’,–sarbbshreshth kapatta se hridye kakhanao jay na je hridye bhukti-mukti-basna-dhrishta-chandalini thake—se hridye kakhanao jay na shuddha-sadhbi-brahmani bhakti-debi—se hridye kakhanao jay na shrikrishn-bhakti labh hay na bhukti-mukti-basna thakte—shrikrishn-bhakti labh hay na ei,–ogyanta jay re dure bhukti-mukti-basna-rup—ei,–ogyanta jay re dure tare,–dileo se ney na re tar,–duyare garagri jay re chatubirbdha-mukti osht-siddhi—tar,–duyare garagri jay re amay,–grahan kar kar bale—tar,–duyare garagri jay re se,–phireo t’ chay na re harinam-rase je maje—se,–phireo t’ chan na re ken ba phire chaibe bal ‘‘krishndas-obhimane je anand-sindhu। brahmanand tar age nahe ek-bindu।।’’ tarai t’ adi brahmgyani brahmar,–manas-putr sanak-sanatan-adi—tarai t adi brahmgyani tader,–brahmagyan chute gel re shrikrishner—padsthit-chandan-tulsir gandhe—tader,–brahmgyan chute gel re tara,–bhaktirse lubdh hal—tader,–brahmgyan chute gel tader,–das hate basna hal—tader—brahmgyan chute gel tai bali,–orasagy-kak chushe gyan-nimbaphle। re ! rasagy-kokil khay premamrmukule।। re !! bal,–ke lubdh hay nimbaphle rasal-amrmukul pele—bal,–ke lubdh hay nimbaphle tai bali,–bhab-mahadabagni nibrbapan kare madhur-harinam-sangkirttan—bhab-mahadabagni nibrbapan kare tritap-jbala jay re dure adhjatmik,–adhidoibik, adhibhoutik-tritap-jbala jay re dure sarbb-omanggal hare ei,–bhuban-manggal-nam-gane—sabarb-omanggal hare sakal-manggal uday kare shri,–krishnpraptir onukul-sakal-manggal uday kare shri,–krishnapde unmukh kare jat,–bahirmmukh-chittbritti—shri,–krishnapde unmukh kare prakrit,–bhog-basna hate tule laye–shri,–krishnapde unmukh kare shrikrishn-onushilan karay kayamnobakj-dbaray—shrikrishn-onushilan karay sabarb-sadhan-shakti diye—shrikrishn-onushilan karay ‘sabarb-sadhan—sabarb-sadhan-shakti diye shrikrishn-onushilan karay sarbbatmake snigdh kare premamrit-sinchan kare—sabrbatmake snigdh kare bhab-bhushne bhushit kare kamp-oshru-pulkadi—bhab-bhushne bhushit kare gopi-bhabamrite lubdh kare bhab-bhushne bhushit kare—gopi-bhabamrite lubdh kare ei,–dehabhiman jay re dure darun,–sangsar-bandhner ekmatr karan—ei,–dehabhiman jay re dure radhadasi-obhiman dey re ei prakrit,–dehabhiman ghuchaiye—radhadasi-obhiman dey re ei tattb jagaye dey re ek shaktiman ar sakli shakti—ei tattb jagaye dey re eka,–purush krishn ar sab prakriti—ei tattb jagaye dey re shriradhakrishn prapti karay braje gopi-deh niye—shriradhakrishn prapti karay [matan] parinti bhog karay maharas-bilaser—parinti bhog karay namer sbarup gourangg milay—parinti bhog karay ei t’,–nam-sangkirttner phalshruti namer sbarup gourangg prapti—ei t’,–nam-sangkirttan phalshruti halen,–shrikrishn choitnje odbay-brahm nandanandan—halen,–shrikrishn choitanj hal,–shrikrishner choitanj nam ram, shjam, gourangg nam treta, dbapar, kalijuge—ram, shjam, gourangg nam ei,–kalite gourangg nam tretate ram, dbapre shjam—ei,–kalite gourangg nam [matan] marjjada, lila, prem purushottam—ram, shjam, gourangg nam [matan] oprup rahasj bhai re nigurh-gourangg-lilar—oprup rahasj bhai re chirkal pratigya chil onadir adi shrigobinder—chirkal pratigya chil ami tare toiche bhajb je amare joiche bhajbe—ami tare toiche bhajb ami,–bhajner pratidan dib je,–amay jeman kare bhajbe—ami tar,–bhajner pratidan dib se pratigya bhangg hail brajgopikar bhajne—se pratigya bhangg hail pratidan dine naril brajgopikar bhajner—pratidan dite naril rini hay bhagabte kay balte hal,–n parye hang tai,–hail ichchar udgam rasarse khelte khelte—hail ichchar udgam shriradhikar,–prem-madhurjjdhikj dekhe—hail ichchar udgam bale,–ke amay mugdh kare ami t’ bhuban-mohan—ke amay mugdh kare ami uhay asbadib e,–ke amay mugdh karche—ami uhay asbadib ‘‘koichan radhaprema, koichen madhurima, koichan-sukhe tiho bhor।’’ re ! shriradhikar prem keman se,–premer madhuri keman ar,–sei preme kiba sukh ‘‘e tin banchit-dhan, braje nahli puran, ki karibe na paiya or।। re ! ! takhan,–‘‘bhabiya dekhil mane, shriradhar sbarup bine, e basna purn kabhu nay।’’ re ! ama hate habe na ei,–ashray-jatiy-sukhasbadan—ama hate habe na ami t’ lilar bishay bati—ama hate habe na amay,–bibhabit hate habe ashray-jatiy-bhabe—amay,–bibhabit hate habe maha,–bhab-sbarupinir bhabe—amay,–bibhabit hate habe tai,–‘‘radhabhab-kanti dhari’,radhaprem guru kari, nadiyate karal uday।।’ re !! hal,–shrikrishner choitanj nam dite,–radhapremer pratidan—hal,–shrikrishner choitanj nam [matan] halen,–shrikrishn choitanj balram nitjanand bilaser tanu—balram nitjanand ei,–kalite nitjanand nam tretay lakshman, dbapre balram—ei,–kalite nitjanand nam [matan] sanggopangge obtirn obhinn-braj shrinabdbipe—sanggopangge obtirn braj-gop-gopi-sane—shrinabdbipe obtirn pracharite ei nam-dharmm—shrinabdbipe obtirn ‘‘pracharit ei nam-dharmm’— asbadite radha-prem-marmm—pracharite ei nam-dharmm shrinabdbipe obtirn sbamadhurjj asbadite—shrinabdbipe obtirn ‘sbamadhurjj asbadite’— nij-nam-prem bitrite—sbamadhurjj asbadite shrinabdbipe obtirn pracharite nij-nam-mahima—shrinabdbipe obtirn ‘pracharite nij-nam-mahima’— asbadite nij-madhurjj-sima—pracharite nij-nam-mahima shrinabdbipe obtirn a’mari,–hail sei karunar bikash je karuna,–konkale keu pay nai—hail sei karunar bikash je karuna,–chirkaler onrpit—hail sei karunar bikash je karuna,–goloke gopne chil—hail sei karunar bikash je karuna,–brahmadir onubhab chil na—hail sei karunar bikash koti kalp kathor-sadhneo,–keu jar sandhan pay nai—hail sei karunar bikash amri,–kalijiber soubhagj-bashe—hail sei karunar bikash mane mane bichar karilen karuna-baridhi shrigobind-mane mane bichar karilen ami,–‘‘chirkal nahi kari premabhkti dan’’। re ! ami,–bhukti, mukti diyechi bate oshtaprkar-siddhio diyechi chatubirbdha-muktio diyechi gyan-mishra-bhaktio diyechi jathajogj-sadhan-phale—gyan-mishra-bhaktio diyechi kintu,–se bhakti t’ kakeo dei nai je bhakti amay,–sambndher bandhne badhe—se bhakti t’ kakeo dei nai je bhakti amay,–putr, sakha, pranapti kare—se bhakti t’ ka’keo dei nai je bhakti amay,–bash kare odhin kare—se bhakti t kakeo dei nai ‘amay,–bash kare odhin kare’— amar,–ishbar-obhiman ghuchaiye—amay,–bash kare odhin kare se bhakti t’ kakeo dei nai ‘‘mata joiche putrbhabe karen palan। re ! oti hin-gyane karen taran bhartsan।। re !! sakha shuddh-sakhje kare sbandhe arohan। re ! bale,–tumi kon, barlok tumi ami sam।। re !! ar—priya jadi man kari karye bhartsan। re ! bedstuti haite tara hare mor man।। re ! ! ami,–e bhakti t’ kakeo dei nai ‘‘amake je bar mane apnare hin। re ! tar preme bash ami (kintu) na hai odhin।। re !! apnake bar mane amake sam, hin। re tar preme bash ami hai t’ odhin।। re ! apnake bar mane amake sam, hin। re ! tar preme bash ami hai t’ odhin।। re ! ami,–e bhakti t’ kakeo dei nai ami,–‘‘chirkal nahi kari, (ei) premabhkti dan। re। ei,–bhakti bina jagter nahi obsthan।।’’ re ।। jib,–kakhanao sthir hate nare jatai sadhan karuk na ken—jib,–kakhanao sthir hate nare ohoituki-bhaktir ashray na pele—jib,–kakhanao sthir hate nare prem-lakshna-bhaktir ashray na pele—jib,–kakhanao sthir hate nare braj-jatiy,–sambandh-bhaktir ashray na pele—jib,–kakhanao sthir hate nare ami,–jare tare jeche dib ei,–pratigya karilen shrigobind—ami,–jare tare jeche dib sei,–onrpit-premabhkti—ami,–jare tare jeche dib sei,–achndaler dbare dbare—ami,–jare tare jeche dib ‘giye,–achndaler dbare dbare’— dante trin galbase karjore—giye,–achndaler dbare dbare jare tare jeche dib ami,–prem dib achndale amay,–sambndher bandhne badha—prem dib achndale [jhumur] amay,–putr, sakha, pranapti kara—prem dib achndale [jhumur] amay,–bash kare odhin kara—prem dib achandale [jhumur] ami,– prem dib achndale ay ay,–ke nibi amay kinibi bale—ami,–prem dib achndale [matan] aj,–‘‘tai hari brajbihari, shrinabdbipe obatri; nam dhari gourahri,’’ nam dhari gourahri amader,–shrimtir shri-hari’—nam dhari gourahri shriradhabhab-kanti dhari—nam dhari gourahri ‘‘nam dhari gourhiri, chad nitai-er sanggete। ojachke jeche dey, (bale) ke nibi ke nibi ay; mar kheye prem bilay, ke ache ar jagte।’’ bhai re—keu ki shunech kotha eman karunar katha—keu ki shunech kotha ke kothay shuneche pap laye prem jache—ke kothay shuneche ‘pap laye prem jache’— ke kothay,–patit ache khuje khuje—pap laye prem jache ke kothay shunech keu ki shunech kothay mar kheye prem bilay—keu ki shunech kothay kat kat obtar hayeche—keu ki shunech kothay ‘‘ram-adi-obtare, krodhe nana-ostr dhare, osurere karil sanghar। re ! ebe ostr na dharil, prane kare na maril, chitt-shuddhi karil sabar।।’’ re ।। mar kheye prem dil marar katha dure thak—mar kheye prem dil bale,–merech besh kareche merech mar abar khab merech kalsir kana ta bale ki prem dib na—merech kalsir kana eman dayal ar ke ache mar kheye prem jache—amar,–nitai bine ar ke ache are amar nitai re o patiter bandhu—are amar nitai re [matan] shrigourangg-premer pagal—are amar nitai re [matan] ‘‘karuna-sindhu obtar।’’ re । nitai gourangg amar—karuna-sindhu obtar। re ! ‘‘nijgune gathi, nam-chintamni, jagajne paraol har।।’’ re ।। jare tare parail nij-nam—chintamnir mala gethe—jare tare parail giye,–achndaler dbare dbare—jare tare parail ‘giye,–achndaler dbare dbare— dante—trin galbase karjore—giye,–achandler dbare dbare jare tare parail bale,–ay kalihat-jib peyeche sadher manab-janam chourashi,–laksh joni kare bhraman –peyech sadher manab-janam e-t’,–bhog-bilaser janam nay re e-t’,–ripu-sebar janam nay re shrigal-kukurer mat—e-t’,–ripu-sebar janam nay re debtara bancha kare shrihri,–bhajan-jogj ei manab-deh—debtara bancha kare ken,–eman janam helay harao dhar dhar namer mala par tritap har,–harinamer mala par hari,–namer mala kanthe par re bal,–‘‘hare krishn hare krishn krishn krishn hare hare। bal,–hare ram hare ram ram ram hare hare।।’’ dharapar harinamer mala ore,–o kalihat-jib—dhar,–par harinamer mala dure jabe tritap-jbala—par,–par harinamer mala। jabe jbala, pabe nandlala—dhar,–par harinamer mala [matan] haye,–brajbala, pabe nandlala—dhar,–par harinamer mala [matan] a’mari ki karuna re karunar balai laye mare jai—amri ki karuna re aj,–apni jeche bale dichen apnar praptir upay—aj,–apni jeche baledilen apnake,–bash kare odhin karar upay–jaj,-apni jeche bale dichen ‘‘nijgune gathi nam-chintamni, jagajne paraol har।। re !! are,–kali-timirakul, okhil-lok dekhi, badan-chad parkash।’’ re ! badan-chader prakash karlen kalighor,–timire jagat achchann dekhe—badan-chader prakash karlen kalighor,–omanisha binashite—badan-chader prakash karlen are,–‘‘kalighor-timire, garasal jagajan, dharam karam gel dur। re ! osadhne chintamni, bidhi, milaol ani, amar,–‘‘gora bar dayal thakur।।’’ re !! are,–‘‘kalighor-papachchann ondhkar-may ! re। purn-shashadhar bhel choitanj tahay।।’’ re !! ‘‘kali—timirakul, okhil-lok dekhi, badan-chad parkash। re ! abar,–‘‘lochne prem, sudharas barishne, jagajan-tap binash।।’’ re !! sakal-tap dur karilen kalihat-patit-jiber—sakal-tap dur karilen hari bale kede kadaiye—sakal-tap dur karilen ‘hari bale kede kadaiye’— gobind gourangg haye—hari bole kede kadaiye [matan] sakal-tap dur karilen jagbasi-nar-narir—sakal-tap dur karilen nar-narir ki ba katha baner pashu kede lutay singh bjaghr kede lutay gour,–mukhodgirn-namer role—singh bjaghr kede lutay nij-hingsr-sbabhab bhule—singh bjaghr kede lutay jharikhand-pathe gour jay—dekhe,–singh bjaghr kede lutay [matan] ken kade singh bjaghr es,–onubhab kari bhai re gourangg-nigurh-lila—es,–onubhab kari bhai re shriguru-charan hride dhare—es,–onubhab kari bhai re ken kade singh bjaghr amar mane ei jagiche shrigurudeber prernay—amar mane ei jagiche aj,–sbarup jege utheche jiber,–sbarup jagate eseche jib nitj radhadasi—ei,–sbarup jagate eseche haladinir britti jib jiber,–sbarup nitj radhadasi—haladinir britti jib aj,–sbarup jege utheche pashu-abaran ghuche geche—aj,–sbarup jege utheche ‘sbarup-jagan sbarup’— madhur-gourangg-rup—sbarup-jagan sbarup [matan] aj tader,–radhadasi-sbabhab jege utheche chinite pereche pran-gourer,–baka-akhi dekhe—chinite pereche e t’ bate,–praner radharaman dekhi,–jora-bhuru baka-nayan—e t’ bate,–praner radharaman ken heri gour-baran hayeche mane hayeche shriradhar,–prem-rine rini hayeche tai tar,–bhab-kanti onggikri—rin, shudhite eseche ei onubhbe kadche tara ay,–ay,–dekhe ja go o-kishori tor,–premer daye badhu hal dandadhari—ay ay,–dekhe ja go o kishori [matan] singh bjaghr kede lutay jharikhand-pathe gour jay—singh bjaghr kede lutay [matan] ‘‘jagajan-tap binash।।’’ re !! ki balab karunar katha are,–‘‘bhakat kalapatru,ontre ontru, ropli thamhi tham।’’ re। sthane sthane ropan karlen nij bhakt-kalpatru—sthane sthane ropan karlen nij,–bhaktagner janm dilen jat bahirmmukh-deshe—nij,–bhaktagner janm dilen are,–‘‘tachu-padatal, obalambne panthik, pural nij nij kam।।’’ re !! chayay bale jurail bhakat-kalpatrur—chayay base jurail shriguru-kalpatrur—chayay base jurail ‘shriguru-kalpatrur’— bhakatrupi—shriguru—kalpatrur chayay base jurail bhab-pather shrant-pathik—tar,–chayay base jurail sangsar,–basna-shrame shrant-pathik—tar,–chayay base jurail chayay base tritap gel shriguru-kalapatrur-chayay base tritap gel bhakat-rupi,-shriguru-kalpatrur-chayay b’se tritap gel jadi bal,–ken bhraman kare jib jadi tomra bal bhai—ken bhraman kare jib are,–‘‘jib nitj krishndas taha bhuli gel। re ! te karne maya-pishachi (tar) galay badhil।। re !! ekbar sbarge tole abar narke dubay।’’ re ! sat osat kamj-karmm-phale sbarg opabarg bhog karay—sat osat kamj-karmm-phale dui’i shringkhle baddh sbarn-shringkhal ar louh-shringkhal-dui’i shringkhle baddh ‘‘ekbar sbarge tole abar narke dubay। re ! opradhi-jane jen raja shanti dey।।’’ re !! e duhkh ki jay na jiber duhkh jabar upay ache ‘‘bhramite bhramite jadi sadhu-boidj pay re ! tar mantr-updeshe maya-pishachi palay।। re ! ! bhramite bhramite kon bhagjban tare। re ! nadir prabahe joiche kashth lage tire।।’’ re !! tire-sangjog mahat-kripa tir-sangjog guru-kripa ‘‘bhramite bhramite kon bhagjban jib। re ! guru-krishn-prasade pay bhaktilta-bij।।’’ re !! dui-rupe karen kripa ontrjami ar bhakt-shreshth—dui-rupe karen kripa ontrjami-rupe karen prerna guru-rupe janan upasna—ontrjami-rupe karen prerna tap jurabar ar upay nai are,–‘‘mahatkripa bine kon karjj siddhi nay।। re ! krishna-kripa dure rahu sangsar na hay kshay।।’’ re !! tap jurabar ar upay nai shriguru-kripa bina bhai—tap jurabar ar upay nai [matan] shriguru-padashray bina bhai—tap jurabar ar upay nai [matan] ‘‘pural nij nij kam।’’ re !! sakal-sadh purn hal nam-prem-phal peye—sakal-sadh purn hal ‘‘pural nij nij kam।।’’ re !! ki balb karunar katha amar pran gourahrir—ki balb karunar katha। are,–‘‘bhab-gajendr, charaol okinch ne, oichan pahuk bilas।’’ re ! kalihat-jibe dil ja’,–chaturddash-bhubne obhab—tai,–kalihat-jibe dil pancham m-purusharth-prema—tai,–kalihat-jibe dil। are,–‘‘shib-birinchir, banchit je prem, jagte phelil dhal। re ! kanggale paiya, khaiya nachye bajaiye kartali।।’’ re !! kalihat-jibe dil bale,–dhar kali-jib prem lao re prem-bandhne badh more prem-duri hate diye bale—prem-bandhne badh more ami,–badha parte esechi re prem-bandhne badh more—ami,–badha parte esechi re [matan] thek’na dure rekh’na dure—prem-bandhne badh more tomra sabe thek’na dure ar amare thakur kare—tomra sabe thek na dure amar,–thakurali bhal lagenai ami,–tai esechi golok chere amar,–thakurali bhal lage nai—ami,–tai esechi golok chere prem-bandhne badh more ebar,–badha parte esechi re—prem-bandhne badh more [matan] amri ki karuna re karunar—balai laye mare jai—a’mari ki karuna re a’mari ki atm-dan keu,–shunech ki kon-jugete emni kare,–sedhe jeche apna dite—keu,–shunech ki kon-jugete keu,–shunech ki kon—kalete sedhe jeche badha parte—keu,–shunech ki kon-kalete a’mari ki atm-dan jai re daner balihari premabtar gourahrir—jai re daner balihari [matan] kibalb karunar katha je,–bishay-bish pite chil tare,–nam-omiya piyail je,–bishay-bish pite chil—tare,–nam-omiya piyail bishay,–bishbhand kere laye—tare,–nam-omiya piyail ‘bishay,–bishbhand kere laye’— ay bale,–bahu pasariye hiyay dhare—bishay,–bishbhand kere laye tare,–nij-sebay lubbadh koil je,-ripu-sebay matt chil-tare,-nij-sebay lubdh koil tare dil,-nij-sebar-odhikar mayar,–lathi khaoa sbabhab jar—tare dil,–nij-seba-odhikar tare koil braj-gopi je,–mayakupe chil dubi—tare koil braj-gopi se,–bale ami radhadasi jar,–galay chil mayar phasi—se,–bale ami radhadasi ‘‘oichan pahuk bilas।’’ re ! ei to gour-karunar katha amar,–durddeber katha shun bhai gobinddas kede balchen—amar,–durddeber katha shun bhai e-t’,–gobinddaser katha nay bhai se, t gour-priy parikar—e-t’,–gobinddaser katha nay bhai amader dashay daraye balchen amader,–obhab-onubhab karabar lagi—amader dashay daraye balchen ‘‘sangsar-kalkut,- bishe tanu dagadhal, ekli gobinddas।।’’ re।। ami kebal jbale malam sangsar-kalkut-bish-pane—ami kebal jbale malam ekbindu parash hal na re jagat bhasal premer banjay—amay,–ekbindu parash hal na re ami,–obhiman-manche base railam—amay,–ekbindu parash hal na re ‘ami,–obhiman-manche base railam’— dhani, mani, kulin, pandit—ei,–obhiman-manche base railam ekbindu parash hal na re ami—premadhne banchit halam jagat bhasl premer banjay—ami,–premadhne banchit halam ami,–premadhne banchit halam gora pahu na bhajilam—ami,–premadhne banchit halam [matan] ‘gora pahu na bhajilam’— bhaktapad-dhuli bhushan kare—gora pahu na bhajilam [matan] ami,–prem pete railam baki shriguru-boishnbe diye phaki—ami,–prem pete railam baki [matan] bal bal bhai gour bal ar kichu lage na bhal—bal bal bhai gour bal ‘‘badne bal jay jay shachir kumar।’’ re। pran,–gour bal jurak hiya shriguru-charan hiyay dhare—pran,–gour bal jurak hiya pran,–‘‘gour amar nigam-nigurh-obtar।।’’ re ।। e-t,’—bale bujhabar nay bhai ekmatr onubhber nidhi—et-t’,–bale bujhabar nay bhai sadhak-hiyar guptnidhi—e-t,’—bale bujhabar nay bhai bhabe bhabe onubhber nidhi shriguru-boishnber kripay—bhabe bhabe onubhber nidhi gour amar,–ras-bilaser parinti—bhabe bhabe onubhber nidhi [matan] ‘gour amar,–ras-bilaser parinti’— ekadhare purush prakriti—gour amar,–ras-bilaser parinti [matan] bhabe bhabe onubhber nidhi pran,–‘‘gour amar nigam-nigurh-obtar।। re !! odboit-acharjj gour-gun bhal jane।’’ re ! je,–kede kede eneche onashne ganggatire base—je,–kede kede eneche ganggajal—tulsi diye—je,–kede kede eneche amar,–pran-krishn es bale—je,–kede kede eneche ‘pran-krishn es bale’— jiber dasha bar malin—pran-krishn es bale je,–kede kede eneche sei,–‘‘odboit-acharjj gaur-gun bhal jane।।’’ re !! amar,–‘‘prabhu-nitai obdhut jar gun-gane।।’’ re !! gour-gune amar nitai pagal gour gour bale kebal—gour-gune amar nitai pagal nitai-pagal-kara gora pranabhre bal bhai tora—nitai-pagal-kara gora [matan] taite gour bhalbasi gour-name amar nitai udasi—taite gour bhalbasi [matan] amar,–‘‘prabhu-nitai obdhut jar gun-gane।।’’ re !! ‘‘jar gune jhuri jhuri’’ bhai re,–‘‘jar gune jhuri jhuri’’ gour amar re katai guner—gour amar re ‘‘jar gune jhuri jhuri (shri) rup-sanatan।। re ! sakal-oishbarjj chari gela brindaban।।’’ re !! age chali gela shrirup pran-gourangger agya peye—age chali gela shrirup shri,–‘‘ruper boiragj-kale, sanatan bandishale, bishad bhabye mane mane। ruper karuna kari, uddharila gourahri, mo-odhme na koila smarne।।’’ tomar,–kon dosh nai prabhu ‘‘mor karmm-dosh-phade, hate paye gale badhe, rakhiyache karagare pheli।’’ sei dashay parechi prabhu ‘‘pashchate ogadh-jal, dui-pashe dabanal, sammukhe sadhye bjadh ban। he! katre harini dake, pariya bisham-pake, eibar kar paritran।।’’ he !! bilapichen sanatan eirupe bandishale—bilapichen sanatan ‘‘hen kale ekajne, gopne shrisnatne, patri dila ruper likhan।’’ ‘‘patri pari karila gopan।।’’ mane anndit haye— ‘‘patri pari karila gopan।।’’ ‘‘shriruper bar bhai, sanatan-gosani, patsar ujir haiyachil। shriruper patri paiya, bandi haite palaiya। kashipure gourangg bhetal।।’’ chalil gour-premer pagal din-hin-kanggal-beshe—chalil gour-premer pagal ahar nai nidra nai kebal,–nishidishi kade re ha-gour, pran-gour bale—nishidishi kade re upnit shrikashidhame gour bale kadte kadte—upnit shrikashidhame basiyachen sanatan janen na kar akarshne—basiyachen sanatan tapan-mishrer dbare—basiyachen sanatan chilen pran-gour-sundar tapan-mishrer ghare—chilen-gour-sundar adeshilen ekajne daki an tbara kari dbare basiyache ek boishnab—daki an tbarakri asi,–karilen agya gyapan agya peye sanatan chera bastr ongge mali, hate nakh mathe chuli, nikte jaite ongg hale। dui-guchch trin kari, ekguchch dante dhari, parila gourangg-padatle।।’’ jen,–chir opradhir mat kon opradh nai tabu—jen,–chir opradhir mat gourdaser ei t’ sbabhab peyeo mane sada obhab—gourdaser ei t’ sbabhab ‘‘parila gourangg-padatle।।’’ bahu pasari gourahri sanatan karilen kole amar,–ais sanatan bale—sanatne karilen kole (matan) sanatan balen katre amay tumi chuio na prabhu ami osprishj jaban-sebi—amay tumi chuio na prabhu e doinj ki jagte ache gourdaser doinjer mat—e doinj ki ar jagte ache ei doinje krishn bash manilen na gourahri sanatner kon baran—manilen na gourahri gourahri balen takhan sanatan kar doinj sambaran tomar,–doinje amar phate man—sanatan kar doinj sambaran bahu pasari karilen kole shakti diye pathalen braje lupt braj uddhar kaje—shakti diye pathalen braje jan sanatan brajer pathe gour-agya dhari mathe—jan sanatan brajer pathe jay jay phire chay gour-mukhachandr-pane—jay jay phire chay bale,–ar ki dekhte pab he ha,–sonar gourangg prabhu—ar ki dekhte pab he [matan] jan sanatan brajer pathe ha,–gour bale kadte kadte—jan sanatan brajer pathe ‘‘chera katha nera matha para bahirbbas। re ! loke,–‘‘jigyasile bale mui choitnjer das।।’’ re !! tarai t’ gourangg-das ‘‘jay rup sanatan bhatt-raghunath। he ! shrijib gopalabhatt das-raghunath।। he !! bhugarbh shriloknath’’ erai t’ gourangg-das amar,-name kalangk ratalam das bale parichay diye—amra,–name kalangk ratalam (matan) upnit shribrindabne mililen shriruper sane giya gosani brindabne—mililen shriruper sane bjakul haye kaden du’jane basi nirajne brajabne—rup sanatan kaden dujan smangri gourangg-gune—rup sanatan kaden dujne (matan) ‘‘jar gune jhuri jhuri shrirup sanatan। re ! otul-oisbarjj chari gela brindaban।। re ! ! jar gune jhuri jhuri raghunath das।। re ! indrasam rajj chari radhakunde bas।।’’ re !! tarutle koila bas paridhane,–chera katha bahirbbas—tarutle koila bas kabhu bhiksha kabhu upbas nishidishi ha hutash shriradhakund-tire pare—nishidishi hutash nishidishi kade re shriradhakund-tire pare—nishidishi kade re shudhu ki,–mukher kathay gour mile emni kare,–tile tile na bhajile—shudhu ki,—mukher kathay gour mile bale,–ar ki dekha pab he ha,–sonar gourangg prabhu—ar ki dekha pab he (matan) amra,–kar gun gaib re daser gun ki prabhur gun—amra,–kar gun gaib re se das kai se prabhu kai se madhur-lila kai—se das kai se prabhu kai (matan) nishidishi jbalche hiyay se,–lila-odarshan—shel—nishidishi jbalche hiyay jurabar ar upay nai ekmatr,–namashray bina bhai,–jurabar ar upay nai bal bal bhai gour bal tomra jurao amio jurai –bal bal bhai gour bal (matan) ‘‘bhaj, nitai gour radhe shjam। jap, hare krishn hare ram।।’’ [matan] ‘‘gourahribol, haribol, haribol, haribol।।’’ [matan] premse kaho shriradhe shrikrishn baliye— prabhu nitai shrichoitanj odboit shriradharani ki jay ! premdata param-dayal patit-paban shrinitai chadki jay। karunasindhu gourabhaktbrindki jay ! shrishrinam-sangkirttanki jay! khol-kartalki jay! shrinabdbip-dhamki jay ! shrinilachal-dhamki jay ! shribrindaban-dhamki jay। chari-dhamki jay। chari-samprdayki jay ! shribrindaban-dhamki jay। chari-dhamki jay। chari-samprdayki jay! onant-koti brahman-boishnabki jay! apan apan gurudebki jay ! premdata param-dayal patit-paban shishupshu-palak balak-jiban shrimd radharamanki jay! ‘‘shriguru-premannde nitai-gour-haribol।।’’ Shri Shri RadhaRamana Jayati Kirtan Lyrics